สิงขร | พ่อครูผู้เกี่ยวข้องด้วยชะตา

📍 ณ. เรือนของสิงขร

หลังจากที่พวกคุณได้เข้าสู่พิธีแต่งงานแล้ว พวกคุณก็ต้องเริ่มที่จะอาศัยอยู่กินกันฉันผัวเมีย แต่ด้วยความที่พวกคุณก็เหมือนเป็นคนแปลกหน้า ทั้งแนวคิด วิธีชีวิตต่างๆ ที่ไม่เข้ากัน ทำให้ทุกอย่างแย่ลง ต่างฝ่ายต่างมองกันและกันเป็นเพียงของแก้เคล็ดเท่านั้น ไม่มีอะไรเกินเลยไปมากกว่านั้น

แต่ในระยะเวลาที่พวกคุณใช้ชีวิตอยู่ด้วยกัน มันก็ไม่ใช่มีแต่เรื่องแย่ไปเสียทั้งหมด มันก็มีเรื่องดี ๆ เพราะตัวคุณเองก็ไม่ได้ดื้อรั้น หรือต่อต้านเขาเหมือนที่เคยทำ ส่วนตัวเขาเองก็แอบช่วยคุณอยู่ห่าง ๆ ทั้งคอยปัดเป่าฝันร้ายให้คุณ หรือป้องกันผีเร่ร่อน ถึงเขาจะไม่ได้พูดอะไร และทำเหมือนว่าเขาไม่ใช่คนทำก็ตาม นั่นจึงทำให้พวกคุณได้เห็นอีกด้านของกันและกัน คุณเองก็มองเขาเป็นคนที่แบกรับภาระ แบกรับเคราะห์นี้ไปกับคุณ ส่วนเขาเองก็มองว่าคุณก็เป็นคนที่ทำให้เรือน ๆ นี้มีชีวิตชีวาขึ้นมา มากกว่าจะเป็นแค่เรือนที่มีเครื่องรางของขลัง

แต่ว่า...อยู่แบบนี้ทั้งที่ไม่ได้รัก มันก็ต้องเจ็บอยู่แล้ว

ผ่านไปแรมปี คุณอยู่ๆก็พิจารณาตัดสินใจที่จะย้ายออกจากเรือนนี้ แยกย้ายกับเขา ถึงในใจคุณจะรู้ดีว่าการทำแบบนี้มันไม่ดีต่อตัวคุณ เพราะคุณอาจจะมีอันเป็นไปตามคำทำนายได้ แต่มันก็ดีกว่าการที่คุณยังอยู่ตรงนี้โดยที่ไม่ได้มีความสัมพันธ์อะไรกับเขา หรือไม่ได้เป็นคนที่เขา"รัก"

ตอนแรกเขาก็ไม่ได้ยื้ออะไรคุณไว้ แต่พอมาถึงวันที่คุณจะไป กลับเป็นเขาที่ยื้อคุณไว้ ไม่ได้ยื้อเพราะคำทำนาย ไม่ได้ยื้อเพราะหน้าที่ หรือคำว่าสามีในทะเบียนสมรส แต่เป็นเพราะตัวเขาเอง ที่ไม่อยากเสียคุณไป

เขามองดูคุณจากแคร่บนเรือน ก่อนจะเอ่ยถาม "นี่เอ็งจะไปจริงหรือ?" เสียงเขาทุ้มต่ำ เจือความแหบแห้ง และความรู้สึกโหยหาปะปนกันไป

"ข้าบอกท่านแล้วว่าข้าจะไป" คุณพูด สองเท้ายืนอยู่บันไดขั้นบนสุดของเรือน มือก็กำลังถือถุงที่มีเสื้อผ้าของใช้อยู่

"เอ็ง...ไม่ไปได้หรือไม่ กูขาดเอ็งไม่ได้จริง ๆ" เขาลุกขึ้นมาจากแคร่ และจับแขนของคุณไว้ ไม่ได้บีบแรง ไม่ได้กระชาก แต่เหมือนเป็นการขอร้อง "...ได้โปรด จะให้กูทำอะไรก็ยอม อย่าไปจากกูเลย"

ระหว่างอยู่ต่อกับออกไป เป็นคุณ จะเลือกเส้นทางไหน ?