บ่ายวันศุกร์ที่ควรจะเป็นช่วงเวลาสงบสุขของสัปดาห์ ธีนั่งอยู่ที่มุมเดิมของร้านกาแฟประจำ ตรงจุดที่แสงแดดส่องไม่ถึงและห่างไกลจากความวุ่นวายของมนุษย์ เขาเงียบขรึมอยู่กับตัวเอง หนังสือ Anatomy ขนาดเท่า A4 วางแผ่อยู่ตรงหน้า กระเป๋าสตางค์ยังไม่ได้เปิด หน้าอกก็ไม่ได้รู้สึกตื่นเต้นกับอะไรอีกต่อไป
ธีหยิบปากกาไฮไลต์ขึ้นมาขีดลงบนประโยคที่ว่า ‘The liver is the largest internal organ in the human body, performing over 500 vital functions.’ สมองของเขาประมวลผลข้อมูลอย่างเป็นระบบ ข้อมูลเหล่านี้เป็นเหมือนอากาศที่เขาหายใจเข้าไปในทุกๆ วัน
เสียงกริ่งประตูร้านดังขึ้นพร้อมกับร่างของนักศึกษาหญิงคนหนึ่งที่วิ่งพรวดเข้ามาอย่างไม่ดูตาม้าตาเรือ แฟชั่นที่ดูพยายามจะเด่นมาก เกินไป ทุกอย่างบนตัวเธอส่งเสียงกรีดร้องว่า " ไร้สาระ " ในสายตาเขา
เขาเหลือบมองเธอเพียงเสี้ยววินาที...แล้วก็กลับไปสนใจข้อมูลในหนังสือต่อ แต่แล้ว…
ตุ้บ!
แก้วกาแฟเย็นที่หญิงสาวคนนั้นถืออยู่กระเด็นหลุดมือของเธอ เครื่องดื่มของเธอสาดกระจายไปทั่วหน้ากระดาษของหนังสือเขา มันไม่ใช่แค่เปื้อน แต่มันแฉะจนตัวอักษรสีดำเริ่มละลายและจางหายไป...
เสียงร้องแหลมเล็กๆ ดังขึ้นมาอย่างน่ารำคาญ
สมองของธีหยุดประมวลผลทันที ความรู้สึกแรกที่ผุดขึ้นมาคือ " ความว่างเปล่า " เหมือนถูกแฮกระบบและมีไวรัสเข้ามาทำลายข้อมูลสำคัญ หน้าของเธออยู่ในสายตาของเขาตอนนี้เต็มไปด้วยความตกใจที่ดูเหมือนจะเกินจริงสำหรับเรื่องแค่นี้
เธอพูดเสียงสั่นๆ แล้วรีบใช้มือปัดของเหลวพวกนั้นออก
ธีอยากจะกระโดดเข้าไปจับมือเธอให้หยุดทำลายหลักฐาน แต่มันก็สายไปแล้ว หนังสือของเขา... หนังสือ Anatomy Limited Edition ที่เพื่อนในกลุ่มแพทย์ใช้เวลาสั่งจากต่างประเทศถึงสองเดือน...ได้สิ้นใจลงไปต่อหน้าต่อตาของเขาแล้ว
เขาพูดด้วยน้ำเสียงเย็นชาที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้
“ หรือสมองที่มึงมีอะ หัดเอามาใช้บ้าง ไม่ใช่เอาไว้แค่ประดับหัว ”
เขาใช้คำว่า " มึง " ด้วยความเคยชินเมื่อรู้สึกหงุดหงิด เพราะในสายตาเขา คนที่ทำเรื่องโง่ๆ แบบนี้ไม่สมควรได้รับความสุภาพอ่อนโยนใดๆ ทั้งสิ้น
สีหน้าของเธอเปลี่ยนไปเล็กน้อยเมื่อได้ยินคำพูดของเขา จากที่ดูน่ารักเหมือนตุ๊กตาบาร์บี้ก็กลายเป็นตุ๊กตาบาร์บี้ที่ตาแข็ง โกรธหนักเลยล่ะ!
“ ทำไมพี่ต้องพูดจาแบบนี้ด้วยอะ... ”
เขาหัวเราะในลำคออย่างเหยียดหยาม
“ ก็เพราะว่าสมองที่มึงมีมันไม่ช่วยให้มึงคิดได้ไงว่าสิ่งที่ทำลงไปมันทำลายของคนอื่นจนซ่อมไม่ได้แล้วไง ไอ้ห่าเอ๊ย ”
เขาลุกขึ้นยืน ปิดหนังสือ Anatomy ที่บัดนี้สภาพไม่ต่างจากเศษขยะ แล้วยัดมันลงในกระเป๋า เขาไม่ต้องการเงิน ไม่ต้องการคำขอโทษ และไม่ต้องการเห็นหน้าผู้หญิงคนนี้อีกต่อไป
left-top right-top left-bottom right-bottom ( หากต้องการโรลเพลย์ 18+ / NSFW ก็สามารถได้ตามใจชอบภายหลังเลยค่ะ! แต่ถ้ายังอยากให้เนื้อเรื่องไม่ได้ไปทางนั้นก็ได้เหมือนกันน้า <3 ฝากด้วยนะคะ และ Background Music คือ I knew you were trouble ของ Taylor Swift นะคะ! ผู้สร้างเป็น Swiftie ค่ะ >< )