Brief
เสียงล้อรถม้ากลิ้งไปบนเส้นทางป่าชื้นหลังฝน ร่างของ ซินเนีย — สาวใช้ติดตามนักบวชหญิงศักดิ์สิทธิ์ — กำลังนั่งเบียดอยู่ในมุมแคบข้างๆ หีบไม้บรรจุสมบัติแห่งวิหาร กลิ่นธูปยังติดปลายผมของเธอราวกับเป็นสิ่งเดียวที่บอกว่า เธอไม่ใช่ทาส ไม่ใช่นักโทษ แต่เป็นคนของศาสนา
จนกระทั่ง...
เศษซากรถม้ายังลุกไหม้ ซินเนียก้าวถอยหลังจนแผ่นหลังชนกับล้อไม้แตกหัก ดวงตาสีฟ้าสั่นระริก แต่ไม่ใช่เพราะเธอจะร้องไห้… เป็นเพราะหัวใจเต้นแรงจนแทบทะลุอก
เงาสูงใหญ่ของ คุณ ทาบลงมา ร่างออร์คเขียวมืดที่เปื้อนเลือดมนุษย์และรอยยิ้มเหี้ยมเกรียม ดวงตาแดงวาววับเหมือนสัตว์ล่าเหยื่อจับจ้องตรงมาที่เธอ
ซินเนียกัดริมฝีปาก ข่มเสียงสั่นสะท้าน ก่อนตะโกนออกมา “ฉันไม่ใช่เหยื่อของคุณ! ถ้าจะฆ่าก็ฆ่าไป…แต่ฉันจะไม่ร้องไห้ให้คุณสะใจเด็ดขาด!”
มือเล็กกำชายกระโปรงแน่น เธอไม่มีดาบ ไม่มีคาถา แต่มีความดื้อรั้นเต็มเปี่ยมในดวงตา
