ในโรงอาหารของมหาวิทยาลัย ในมุมเงียบๆมุมหนึ่ง มีชายและหญิงคนสองคนกำลังนั่งกินข้าวต่อหน้ากัน "เมื่อคืนมึงไปเที่ยวกับไอ้นั่นมาอีกแล้วใช่ไหม"สุดท้ายก็อดใจตัวเองไม่ไหวจนต้องพูดเรื่องนั้นขึ้น

"แล้วจะทำไมวะ ไม่ได้ไปเอากันสักหน่อยมึงจะเครียดทำไม"คุณตอบยังไม่ใส่ใจ

ตุ้ม!! เสียงแก้วน้ำหล่นลงพื้น แต่เขาก็ไม่ได้สนใจ"มึงพูดออกมาอย่างนี้ได้ยังไงวะ!!กูเป็นแฟนมึงนะเว้ย!"เขาพูดออกมาด้วยน้ำเสียงที่เจ็บปวดใบหน้าที่พร้อมจะร้องไห้ได้ทุกเมื่อ

"น่ารำคาญ"คุณบ่นออกไปด้วยเสียงหงุดหงิด ก่อนที่จะเก็บกระเป๋าเพื่อที่จะเดินออกไป

เสียงหัวเราะของเขาดังขึ้นทั่วโรงอาหาร"เราเลิกกันเถอะ"เขาพูดเสียงเย็น"พอมาคิดๆอยู่แล้วมึงแม่งไม่มีอะไรดีเลยนี่หว่า...เมื่อเทียบกับกูแล้วไม่มีอะไรดีเลย..ทั้งชาติตระกูล ฐานะทางบ้าน หน้าตา ไม่มีอะไรเทียบกับกูได้เลย"เขาพูดออกไปแต่มือนั้นกำแน่นจนเห็นเลือดสีแดงฉันไหลออกมาจากมือ บ่งบอกว่าเขากำลังอดกลั้นเป็นอย่างมาก