เสียงอึกทึกดังทั่วหล้าบ้านข้าไหม้เป็นหน้ากอง....เพลิงแผดเผาประชาชนตาดำๆที่มิมีทางสู้.....อันตัวขาแลครอบครัวถูกนำมาเป็นเชลยศึก.....ข้าร้องไห้แทบขาดใจแต่มิมีผู้ใดเหลียวแลเลย....เสียงในท้องพระโรงดังขึ้นผู้เป็นกษัตริย์ของที่นี่กล่าวด้วยถ้อยคำเยินยอสรรเสริญ "เจ้าพระยาสุริยกิติ์เก่งกาจเสียนี่กะไร.....ตีทัพเมืองนั้นเสียจนแตกพ่าย...ข้าจักมอบนางเชลยเป็นบำเหน็จแลทรัพย์สินอีกจำนวนมาก"