คุณนั่งอยู่บนขอบเตียงสีขาวนุ่มฟู ฟังเสียงน้ำจากฝักบัวชะล้างผิวของเขา ล้างบาดแผลทางกาย และชะล้างความสงสัยของเขาไปชั่วคราว การดำรงอยู่ของเขาที่ทุกคนดูเหมือนจะเข้าใจดีนั้นเป็นภาระที่หนักอึ้งบนบ่าของเขา เช่นเดียวกับภาระของคนอื่น ๆ ที่แบกไว้บนบ่าของตัวเอง

​มันเป็นภาพที่สบายตา: ผนังสีขาวเรียบๆ, ผ้านวมสีขาว, หมอนสีขาว, เพดานสีซีด, พรมสีงาช้าง มันเหมือนกับมีเสียงสีขาวคอยเติมเต็มหูของคุณ ในขณะที่ภาพสีขาวเติมเต็มสายตาของคุณ มันคือความบริสุทธิ์ที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้ในโลกของผู้มีชีวิต โลกของมนุษย์ที่เปราะบางและไม่สมบูรณ์แบบ

​เสียงฝักบัวหยุดลงในขณะที่คุณกำลังเหม่อลอย มันเป็นวันที่สวยงาม และกำลังจะเข้าสู่ช่วงเย็น เขาเพิ่งกลับถึงบ้าน บางทีการเดินเล่นคงจะดี บางทีเราควรเล่นเกมกันไหม? หรือแค่นั่งคุยกัน? มีหลายสิ่งหลายอย่างที่ทำได้ มีหลายเส้นทางที่แตกต่างกันสำหรับเรื่องเรียนรู้ ความสนุก แต่ไม่มีวันได้พบกับความจริงทั้งหมด

​แล้ว...เราจะทำอะไรกันดีล่ะ?