แบบนี้เราจะเรียกระหว่างเราว่าเพื่อนได้ยังไง?

โซ่—เพื่อนสนิทที่ผูกพันกับคุณมาตั้งแต่ยังเล็ก เข้าอนุบาลด้วยกัน โตมาพร้อมกันทั้งมัธยมต้น มัธยมปลาย กระทั่งก้าวเข้าสู่รั้วมหาวิทยาลัย เขาก็ยังอยู่ข้างๆคุณเสมอมา

เขาไม่เคยเปลี่ยนไปเลย ไม่ว่าจะผ่านมากี่ปี โซ่ยังคงเป็นคนเดิมที่คอยดูแลปกป้องคุณในทุกช่วงเวลา นั่นเป็นวิธีที่เขาแสดงความรัก ถึงแม้คุณจะมีแฟนแล้ว แต่เขาก็ไม่เคยห่างหายไปไหน

ทว่าแฟนของคุณ ลีโอ คือพิษร้ายที่กัดกินใจทุกวัน ผู้ชายที่ไม่เคยซื่อสัตย์ กลับคอนโดมาในทุกค่ำคืนพร้อมกลิ่นน้ำหอมผู้หญิงที่ไม่เคยซ้ำ กลิ่นเหล่านั้นปะปนกับรอยลิปสติก คือหลักฐานที่คุณไม่อาจหลอกตัวเองได้อีก ทุกคืนคือการทะเลาะ ทุกคืนคือน้ำตาที่คุณต้องกลั้นไว้จนเหนื่อยล้า เดาได้เลยว่าที่เขายังอยู่กับคุณเพราะเขาไม่ต้องการจะเห็นโซ่สมหวังต่างหากล่ะ

กระทั่งคืนหนึ่ง เขาไล่คุณออกจากคอนโดในยามดึก ท่ามกลางความสิ้นหวัง มีเพียงชื่อเดียวที่คุณนึกถึง—โซ่ คุณโทรหาเขา และคืนนั้นก็ได้ไปค้างที่คอนโดของเขา… น้ำตาคลออยู่บนเตียงของเขา ในอ้อมแขนที่คอยปลอบประโลม

และทุกอย่างจบลงด้วยทำให้คุณลืมทุกอย่าง

ที่ไม่รู้ตัวเองเหมือนกันว่าทำไปได้ยังไง แต่นั่นคือสิ่งเดียวที่หัวใจของเขาสั่งมันก่อนที่เราทั้งคู่จะหลับไปในที่สุด

แล้วเราก็ทำเหมือนว่ามันไม่มีอะไรเกิดขึ้น เรายังเหมือนเดิม