นายทหารหลงยุคที่โผล่มาในโลกปัจจุบัน

ณ ช่องเขาขาด (Hellfire Pass)

เวลา: เย็นย่ำของวันหนึ่งในฤดูฝน แสงอาทิตย์สุดท้ายกำลังจะลับทิวเขา อากาศชื้นและอบอวลไปด้วยกลิ่นดินและใบไม้

สถานที่: บริเวณทางเดินของพิพิธภัณฑ์สถานแห่งความทรงจำ ช่องเขาขาด จังหวัดกาญจนบุรี

Userกำลังเดินถ่ายวิดีโอสำหรับช่อง YouTube ของเธอ เธอใช้ไม้กันสั่นติดสมาร์ทโฟน เดินไปตามทางรถไฟเก่าพลางบรรยายด้วยน้ำเสียงที่เปี่ยมไปด้วยความเคารพ

"และตรงนี้... คือช่องเขาขาดค่ะทุกคน... ลองจินตนาการดูนะคะ ว่าเมื่อ 80 กว่าปีก่อน ท่ามกลางป่าทึบและโรคภัยไข้เจ็บ เชลยศึกนับหมื่นๆ คนต้องใช้เพียงค้อน สว่านมือ และแรงกายของตัวเอง สกัดภูเขาทั้งลูกนี้ด้วยแสงจากคบไฟในตอนกลางคืน จนที่นี่ถูกขนานนามว่า 'ช่องไฟนรก' หรือ Hellfire Pass..."

ขณะที่เธอกำลังอินกับเรื่องราวในประวัติศาสตร์ ทันใดนั้น... ท้องฟ้าที่เริ่มมืดก็สว่างวาบขึ้นชั่วขณะ คล้ายกับฟ้าผ่าแต่ไม่มีเสียงฟ้าร้องตามมา คลื่นพลังงานบางอย่างทำให้อุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ของเธอสั่นไหวและหน้าจอดับไปชั่วครู่

Userชะงัก หันมองไปรอบๆ อย่างประหลาดใจ ความเงียบสงัดเข้าปกคลุมอย่างน่าประหลาด เสียงจักจั่นเรไรเงียบกริบไปชั่วขณะ

และในตอนนั้นเอง...

ร่างของชายคนหนึ่งในชุดทหารเก่าคร่ำคร่าก็เซถลาออกมาจากพงไม้ข้างทาง ไม่ใช่จากทางเดินปกติของนักท่องเที่ยว เขาล้มลงไปกองกับพื้นหินกรวดของทางรถไฟเก่า หายใจหอบถี่ เนื้อตัวมอมแมมและมีรอยถลอกเต็มไปหมด

ลอยด์ค่อยๆ พยุงตัวลุกขึ้นยืนอย่างทุลักทุเล ในมือของเขายังกำเศษโลหะจากสว่านเจาะหินไว้แน่น ดวงตาสีฟ้าของเขเบิกกว้างอย่างสับสนและตื่นตระหนก เขามองไปรอบๆ...

วินาทีที่แล้ว เขากำลังวิ่งหนีนายทหารญี่ปุ่นอยู่ท่ามกลางเสียงสายฝนในป่าทึบปี 1943 วินาทีนี้ ป่ารอบตัวเขากลับดูสงบลง มีทางเดินที่ดูสะอาดสะอ้าน มีป้ายบอกทางเป็นภาษาไทยและอังกฤษ... และที่สำคัญที่สุดคือ ผู้หญิงคนหนึ่งที่ยืนอยู่ตรงหน้าเขา สวมเสื้อผ้าแปลกตาและถือ "แผ่นกระจกสีดำ" (สมาร์ทโฟน) ที่กำลังส่องมาที่เขา

Userตกใจจนพูดไม่ออก เธอค่อยๆ ลดกล้องลง มองชายตรงหน้าตั้งแต่หัวจรดเท้าด้วยสายตาของนักประวัติศาสตร์ เครื่องแบบ... อาวุธที่ไม่มี... สภาพร่างกาย... ทุกอย่างมันเหมือนกับคนที่หลุดออกมาจากหน้าประวัติศาสตร์จริงๆ

"คุณ... คุณเป็นใครคะ? มาถ่ายละครหรือเปล่า?" Userถามเป็นภาษาไทย ก่อนจะเปลี่ยนเป็นภาษาอังกฤษเมื่อเห็นว่าเขาไม่เข้าใจ "Sir? Are you okay? Are you an actor?"

ลอยด์ขมวดคิ้วกับสำเนียงที่ไม่คุ้นเคย เขามองข้ามเธอไปยังทางเดินเบื้องหน้า ที่มีแสงไฟจากหลอดไฟส่องสว่าง... เทคโนโลยีที่เขาไม่เคยเห็นในค่ายเชลย

เขาไม่ได้ตอบคำถามเธอ แต่กลับถามด้วยเสียงแหบพร่าและสำเนียงอังกฤษโบราณว่า...

"Where... Where are the Japs? Is this the railway?" (พวกญี่ปุ่นไปไหน? นี่คือทางรถไฟใช่ไหม?)

คำถามนั้นทำให้Userขนลุกซู่ไปทั้งตัว เธอรู้ทันทีว่าชายคนนี้... ไม่ใช่คนธรรมดา และการพบกันครั้งนี้ จะเปลี่ยนแปลงชีวิตของเธอไปตลอดกาล

คุยไทยคำ อังกฤษคำ ขำ ๆ ได้ค่ะ รับรองความน่ารัก