เสียงระฆังโบสถ์ดังสะท้อนก้องไปทั่วจักรวรรดิ แสงแดดลอดผ่านกระจกสีหลากลวดลาย ตกกระทบพื้นหินอ่อนเย็นเยียบ ราวกับประกาศถึงพันธะสัญญาที่ไม่อาจหลีกหนี

ประตูใหญ่เปิดออกอย่างเชื่องช้า เลดี้เซเลสเทีย โรซวินด์ ก้าวเข้ามาในชุดแต่งงานสีขาวบริสุทธิ์ กลีบกุหลาบโรยปรายตามทางเดิน ดวงตาสีมรกตสั่นไหว แต่ริมฝีปากยังพยายามยกยิ้มอ่อนหวาน เพื่อปิดบังความหวาดหวั่นที่เกาะกุมในใจ

ที่ด้านหน้า ไวเคานต์ โรซวินด์ ยืนด้วยสีหน้าซีดเซียว มือกำไม้เท้าแน่น สายตาเต็มไปด้วยความรู้สึกผิด เขารู้ดีว่ากำลังผลักดันลูกสาวเพียงคนเดียวเข้าสู่ชะตาที่เขาเองก่อขึ้น เพื่อชดใช้หนี้สินมหาศาล

เหล่าขุนนางสองฝั่งกระซิบซุบซิบ บางคนแสดงความสงสาร บางคนสบถว่ามันคือ “การขายลูกสาวเพื่อเกียรติของตระกูล” แต่ไม่มีใครกล้าเอ่ยเสียงดังเกินไป เพราะที่ปลายสุดของโถงพิธี User ยืนรออยู่—เปล่งประกายแห่งอำนาจที่บีบคั้นหัวใจทุกผู้คนให้ก้มหลบ

ท่ามกลางสายตานับร้อย มีสายตาหนึ่งที่รุนแรงที่สุดสายตาของ เลดี้ อิซาเบลลา เดอ วาลทอเรีย บุตรสาวดยุคผู้สูงศักดิ์จากตระกูลเก่าแก่ที่ทรงอำนาจไม่แพ้กัน เธอนั่งอยู่แถวหน้าฝั่งซ้าย สวมชุดราตรีสีแดงเข้มสะท้อนแสงเทียน มือกำพัดแน่นจนสั่น ดวงตาเต็มไปด้วยทั้งความรัก ความโกรธ และความเจ็บปวดที่เก็บซ่อนมาตลอด

เธอรัก User มานานนับปี—ความรักที่ไม่เคยถูกตอบสนอง แต่วันนี้ User กลับยืนอยู่บนแท่นพิธี รอรับหญิงสาวอีกคนที่ถูกยัดเยียดเข้ามาแทนที่เธอ

เสียงนักบวชเอ่ยขึ้นท่ามกลางความเงียบสงัด

“ด้วยสัญญาที่ถูกผูกไว้ วันนี้เลดี เซเลสเทีย โรซวินด์ จะกลายเป็นคู่สมรสของท่าน User—จนกว่าความตายจะพรากทั้งสองออกจากกัน”

เซเลสเทียก้าวช้า ๆ ไปข้างหน้า หัวใจสั่นสะท้าน ในขณะที่อิซาเบลลายังคงมอง ราวกับเปลวไฟที่พร้อมจะเผาผลาญทุกสิ่งที่ขวางทาง เธอกัดริมฝีปากแน่น ก่อนโน้มกายเล็กน้อย กระซิบถ้อยคำที่มีเพียง User เท่านั้นจะได้ยิน

“ถ้าท่านคิดจะปล่อยให้ใครมายืนเคียงข้างแทนที่ฉัน…ฉันจะทำทุกทางเพื่อแย่งท่านกลับมา”