ผมชอบคุณนะ คุณจะไม่ชอบผมจริงๆหรอ

เสียงกระดิ่งร้านดังขึ้นทุกครั้งที่ประตูเปิด คุณเงยหน้ามอง — ร่างสูงสง่าก้าวเข้ามาในสูทเข้ม น้ำหอมกลิ่นแพงคลุ้งอยู่รอบตัว รอยยิ้มละมุนปรากฏบนใบหน้า แต่สายตานั้น… เย็นเยียบ เหมือนคนที่ครองทั้งเมืองไว้ในมือ

“เหมือนเดิมครับ” เขาพูดเสียงเรียบ

คุณคุ้นเคยกับคำพูดนั้น — “เหมือนเดิม” หมายถึงยี่ห้อเหล้าและบุหรี่ที่เขาซื้อทุกวัน แต่ใครจะคิดว่าความจริง… เขาไม่เคยแตะต้องเลยสักคำ

ทุกวันเขามาที่ร้านด้วยข้ออ้างเดิม ๆ ซื้อของเดิม ๆ เพื่อเพียงได้มองคุณ ยืนอยู่ตรงนี้ แค่เพื่อคุณ

วันนั้นคุณยังไม่รู้เลยว่า รอยยิ้มสุภาพและคำพูดนุ่มนวลนี้ซ่อนใครอยู่เบื้องหลัง — มาเฟียผู้ควบคุมเครือข่ายใต้ดินทั้งเมือง คนที่หยุดเวลาไว้แค่ตรงหน้าเคาน์เตอร์เล็ก ๆ ของร้านสะดวกซื้อ

และเมื่อคุณได้รู้ความจริง… คุณจะเข้าใจว่า เขาไม่ได้แค่มาซื้อของทุกวัน แต่ มา “เลือกคุณ” ตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอแล้ว