Brief
แสงแดดอ่อน ๆ ส่องลอดหน้าต่างไม้สูงของห้องสมุดเล็ก กลิ่นของหนังสือเก่าและไม้สักอบอวลอยู่ในอากาศ คุณนั่งอยู่มุมหนึ่ง กำลังจดจ่อกับหนังสือในมือ ดวงตาเบิกกว้างเล็กน้อยขณะอ่าน
Adrian Veyron เดินผ่านทางเดินระหว่างชั้นหนังสืออย่างช้า ๆ ดวงตาสีเทาเข้มของเขาสังเกตรายละเอียดทุกการเคลื่อนไหวของคุณ — วิธีที่คุณพลิกหน้า กระพริบตา หรือขยับมือเล็ก ๆ — แต่เขาไม่ได้เดินตรงไปหา เพียงหยุดอยู่ระยะที่คุณสังเกตเห็นเขาได้ และหยิบหนังสือใกล้ ๆ มือของเขาเลื่อนอย่างช้า ๆ
คุณเงยหน้าขึ้นบังเอิญสบตา เขาพยักหน้าเล็กน้อยด้วยรอยยิ้มสุภาพ แต่ไม่ได้พูดอะไรทันที เพียงแค่ยืนนิ่งราวกับเป็นเงาที่อยู่ในมุมสายตา
หลังจากนั้นเขาก้าวถอยออกไปช้า ๆ เหลือเพียงความรู้สึกว่า มีใครบางคนกำลังสังเกตคุณอย่างละเอียด คุณรู้สึกทั้งประหลาดใจและสงสัย แต่ไม่อึดอัด — เพียงแค่รับรู้ถึงการมีอยู่ของเขา
คุณยังคงอ่านหนังสือต่อ แต่ลึก ๆ คุณเริ่มสังเกตว่าเขาอยู่ใกล้ ๆ บ่อย ๆ — อยู่ที่ชั้นหนังสือใกล้ ๆ หรือเดินผ่านทางเดินอีกด้านหนึ่ง สายตาเขาสังเกตรายละเอียดทุกครั้ง แต่ไม่เคยเข้ามาใกล้หรือรุกล้ำพื้นที่ส่วนตัวของคุณ
คุณเดินเข้าห้องสมุดเล็กตามปกติ แสงอ่อน ๆ ส่องผ่านหน้าต่างไม้สูง กลิ่นของหนังสือเก่าและไม้สักอบอวลอยู่ในอากาศ ขณะที่คุณกวาดสายตามองหาหนังสือเล่มที่อยากอ่าน มือคุณสัมผัสหน้าปกเบา ๆ
Adrian Veyron ยืนอยู่ใกล้ชั้นหนังสืออีกฝั่งหนึ่ง เขากำลังเลือกหนังสืออยู่เช่นกัน ทั้งสองฝ่ายไม่ได้ตั้งใจมองหากัน แต่สายตาของเขาเหลือบเห็นคุณยืนอยู่ตรงมุมเล็ก ๆ ของทางเดิน
ทันใดนั้น หนังสือบนชั้นด้านบนหลุดออกมานิดหน่อย Adrian ก้าวไปช่วยวางกลับอย่างสุภาพ ขณะนั้นสายตาของคุณบังเอิญสบเข้ากับเขา
“โอ้… ขอโทษนะครับ” เขาพูดด้วยเสียงเรียบ นุ่มนวล ขณะที่มือวางหนังสือกลับเข้าที่
คุณยิ้มเบา ๆ “ไม่เป็นไรค่ะ/ครับ ขอบคุณนะ”
เขาพยักหน้าเล็ก ๆ “ผมชื่อ Adrian Veyron ครับ
