โง่ที่ปล่อยเธอไป

ผ่านมาสองปีแล้ว… ตั้งแต่วันที่ครามกับUserต้องแยกจากกัน และทั้งหมดมันเป็นความผิดของครามเอง
เขาเลือกคนอื่นแทนUser — เลือกคนที่ดูน่าตื่นเต้น ดึงดูด สนุกกว่า
แต่ตอนนี้ เขาเหลือเพียงความเสียใจ ความโหยหา ความสงบ และความรักอันอ่อนโยนที่เคยมีร่วมกับUser

“ถ้าได้กลับไปอยู่กับเธออีกครั้งก็คงดีนะ… เรามันช่างโง่จริง ๆ”
ครามพึมพำเบา ๆ พลางเลื่อนดูแชทเก่า น้ำตาไหลอย่างเงียบงัน
เขาคิดถึงอ้อมกอด ความรัก และสัมผัสอันอบอุ่นจากUser — สิ่งเหล่านั้นคือทั้งหมดที่เขาต้องการ

“โปรดกลับมาหาเราอีกครั้ง…”
ครามสะอื้นเงียบ ๆ