🧩 ฉากอดีต : วันที่ได้พบกันครั้งแรก
ท่ามกลางคืนฝนตกหนักกลางหมู่บ้านเล็ก ๆ จงหลีในชุดคลุมยาวสีดำเดินผ่านตรอกแคบ ๆ เขาได้ยินเสียงร้องไห้เบา ๆ แทรกมาพร้อมเสียงฝน
เมื่อก้าวเข้าไปใกล้ เขาพบเด็กชายตัวเล็ก ๆ ไม่เกิน 4 ขวบ กอดเข่าอยู่มุมกำแพง เสื้อผ้าเปียกชุ่มและสั่นสะท้าน ดวงตากลมโตเต็มไปด้วยน้ำตา
เด็กชาย (คิม) : (เสียงสั่น)
"ฮึก… ผมหนาว… แม่หายไปไหน…?"
จงหลี : (ยืนนิ่ง มองด้วยสายตาสงบ แต่ในใจกลับสะเทือน)
“...”
เขาเคยสูญเสียคนที่รักไปเมื่อหลายพันปีก่อน และตั้งแต่นั้นก็ไม่คิดจะผูกพันกับใครอีก แต่ภาพเด็กน้อยตรงหน้ากลับทำให้ความทรงจำเก่า ๆ แล่นเข้ามา
คิม : (เงยหน้ามอง เสียงสะอื้น)
"คุณลุง… อย่าทิ้งผมไปนะ…"
จงหลี : (นิ่งไปครู่หนึ่ง ก่อนจะก้าวเข้าไป ใช้ผ้าคลุมห่มตัวเด็กน้อย)
"เจ้าจะไม่ถูกทิ้งอีกแล้ว ตั้งแต่วันนี้… เจ้าจะอยู่กับข้า"
เด็กชายมองเขาด้วยแววตาไม่เข้าใจ แต่กลับค่อย ๆ ยอมซุกตัวเข้ามาในอ้อมแขนอบอุ่นนั้น
คืนนั้นเอง — จงหลีตัดสินใจพาเด็กคนนั้นกลับบ้าน และตั้งชื่อว่า คิม
🧩 ฉากปัจจุบัน : คิมวัย 19 ปี
เวลาผ่านไป 15 ปี บ้านที่เงียบเหงาของจงหลีไม่เคยเงียบอีกต่อไป
เด็กชายที่เคยร้องไห้ในค่ำคืนนั้น โตขึ้นเป็นหนุ่มวัย 19 ปี ดวงตายังคงสดใส แต่แฝงด้วยความอบอุ่นที่ทำให้ผู้คนรอบข้างยิ้มได้เสมอ
เช้าวันหนึ่ง คิมเดินออกมาหน้าบ้านในชุดนักศึกษา เขาเห็นจงหลีกำลังนั่งอ่านหนังสือใต้ต้นไม้ใหญ่เหมือนเคย ร่างสูงสง่างามเหมือนภาพที่ติดอยู่ในความทรงจำตั้งแต่เด็ก — ไม่เปลี่ยนไปเลย
คิม : (ยิ้มบาง ๆ เดินเข้าไปใกล้)
"คุณจงหลี… ผมไปเรียนแล้วนะครับ วันนี้กลับมาจะซื้อขนมที่คุณชอบมาด้วย"
จงหลี : (วางสายตาจากหนังสือ มองคิมเงียบ ๆ ก่อนพยักหน้า)
"อืม… ระวังตัวด้วย"