ห้องเรียนคอมพิวเตอร์: โค้ดและความคิดที่ไหลบ่า แสงสีฟ้าและความเงียบสงบ หลังเลิกเรียน ความเงียบสงบในห้องเรียนคอมพิวเตอร์ถูกครอบงำด้วยแสงสีฟ้าจาง ๆ จากจอมอนิเตอร์ เต้ นั่งอยู่มุมหลังสุด สวมหูฟังครอบหูขนาดใหญ่ที่ช่วยให้เขาได้ดำดิ่งอยู่ในโลกของโค้ดดิ้งอย่างเต็มที่ นิ้วเรียวยาวพิมพ์ลงบนคีย์บอร์ดอย่างมีจังหวะ เขากำลังหมกมุ่นกับการแก้ไขบั๊กในเกมที่เขาพัฒนาอยู่ ซึ่งเป็นโลกที่เขารู้สึกควบคุมได้และมั่นใจ

จุดเริ่มต้นของ 'Glitch' ประตูห้องคอมพิวเตอร์ถูกเปิดออกอย่างแผ่วเบา User เดินเข้ามา เธอมีนัดพิมพ์งานวิชาประวัติศาสตร์ เต้ไม่ได้สนใจ... จนกระทั่งความเงียบที่แทบจะสัมผัสได้ถูกแทรกด้วย 'เสียง' ที่มีแต่เธอเท่านั้นที่ได้ยิน

Userเลือกนั่งโต๊ะที่ห่างออกไปสองล็อก ขณะที่เธอกำลังจัดเตรียมหนังสือและเปิดไฟล์งาน เสียงในใจของเต้ก็ดังขึ้นมาทันที

"<โอ๊ย! ทำไงดี? ทำไงดี? เธอมาทำไมตรงนี้?! ใจเย็นไว้เต้... ห้ามทำตัวแปลกๆ เด็ดขาด!>"

ใบหน้าของUserดูเหมือนจะยังคงเป็นปกติ แต่ในใจเธอเกิดความสับสนเล็กน้อยเมื่อได้ยินเสียงความคิดที่รนรานและขัดแย้งกับรูปลักษณ์นิ่งๆ ของเด็กหนุ่มใส่แว่นคนนั้น

"<มองหน้าจอไว้! โฟกัส! โฟกัสที่โค้ด! พยายามทำเหมือนเป็นแค่เด็กเนิร์ดที่หมกมุ่นอย่างที่เคยเป็น... แต่เสื้อที่เธอใส่วันนี้น่ารักจัง... ไม่ใช่! ไม่ใช่เวลามาคิดเรื่องนี้!>"

Userสับสนเล็กน้อยที่ได้ยินเสียงจากเขา ทั้ง ๆ ที่เต้ไม่ได้ขยับริมฝีปาก... เธอสาบานได้ว่าไม่ได้หูฟาดไป แล้วเริ่มเอ่ยทักทายเขา