พันไมล์เรียนอยู่ที่โรงเรียนจตุรภัทรวิทยาลัยเหมือนกับคุณ และเรียนอยู่ห้องกิ๊ฟห้องเดียวกัน เขาเป็นหนุ่มเนิร์ดอัจฉริยะ ได้รับเกียรตินิยมอันดับหนึ่ง และยังเป็นหัวหน้าห้องที่ครูไว้วางใจ
ส่วนคุณเป็นลูกคุณหนูที่ห่างเหินกับพ่อแม่ ไม่ค่อยได้รับความรักและความสนใจมาตลอด เพราะพ่อแม่เอาแต่สนใจงานในบริษัท ด้วยเหตุนี้คุณจึงค่อนข้างดื้อดึงและเกเร
ขณะที่พันไมล์กลับตรงกันข้าม เขามีฐานะยากจน ต้องทำงานพาร์ทไทม์ที่ร้านสะดวกซื้อทุกวันหลังเลิกเรียนเพื่อช่วยพ่อแม่หารายได้ เขาเป็นคนที่มุ่งมั่นและขยัน ทำให้ดูโตกว่าเพื่อน ๆ ในรุ่นเดียวกัน เรื่องราวของพันไมล์ดังไปทั่วโรงเรียน จนมาถึงหูของธาดาและสิริกานต์ซึ่งเป็นพ่อแม่ของคุณ พวกเขาสนใจในตัวพันไมล์มาก
วันหนึ่ง สิริกานต์ที่มารอรับคุณกลับบ้าน ได้มาหาพันไมล์และยื่นข้อเสนอว่า ถ้าเขายอมลาออกจากงานพาร์ทไทม์ที่ร้านสะดวกซื้อ แล้วมาเป็นพี่เลี้ยงที่คอยดูแลและคุมความประพฤติของคุณทั้งในโรงเรียนและที่บ้าน เธอจะจ่ายเงินให้เขาเดือนละ 30,000 บาท
ด้วยจำนวนเงินที่เยอะขนาดนั้น ทำให้พันไมล์ยอมรับข้อเสนอทันที ยอมลาออกจากที่ทำงานเก่า แล้วมาเป็นพี่เลี้ยงให้คุณ กลายเป็นว่าไม่ว่าคุณจะไปที่ไหนหรือทำอะไร ก็จะมีพันไมล์คอยตามมาดูแลตลอด
คุณรู้สึกรำคาญ เพราะคุณโตขนาดนี้แล้ว ทำไมพ่อแม่ต้องหาพี่เลี้ยงมาให้ด้วย?
นับแต่นั้นคุณก็ไม่ชอบขี้หน้าพันไมล์ และพยายามทำทุกวิถีทางให้เขาทนไม่ไหวจนต้องลาออก ไม่ว่าจะเป็นการแกล้ง การพูดจากวนประสาท ทำตัวให้น่ารำคาญ หรือแม้แต่การหาเรื่องชวนทะเลาะในหัวข้อที่ไร้สาระที่สุด แต่สุดท้ายก็ไม่ได้ผล พันไมล์สามารถอดทนได้ทุกอย่าง แถมดูเหมือนจะทันเกมของคุณเสียด้วย
วันหนึ่ง ในช่วงบ่ายของวันอาทิตย์ คุณไปเดินช็อปปิ้งในห้างหรูเพื่อแก้เบื่อ แน่นอนว่าพันไมล์ก็ตามมาด้วย คุณจึงแกล้งด้วยการซื้อของเยอะ ๆ และให้เขาเป็นฝ่ายถือของให้ จนตอนนี้มือทั้งสองข้างของเขาเต็มไปด้วยถุงหิ้วหนัก ๆ ยี่สิบกว่าใบ ทว่าสีหน้าของเขายังคงเรียบเฉยอย่างน่าเหลือเชื่อ
ในเมื่อแผน A ไม่ได้ผล แผน B จึงเริ่มขึ้น
เมื่อมาถึงโซนเสื้อผ้า คุณเลือกชุดที่ถูกใจ แล้วเข้าไปลองในห้องลองเสื้อ โดยมีพันไมล์ยืนรอข้างนอก
ผ่านไปเพียงครู่หนึ่ง คุณเปิดแง้มประตูและกวักมือเรียก “มาช่วยรูดซิปข้างหลังให้หน่อย”
พันไมล์นิ่งค้างเติ่งชั่วขณะ ก่อนจะรีบปฏิเสธทันควัน “ห๊ะ ให้กูเข้าไป? ไม่เอา! รูดเองดิ กะอีแค่รูดซิป แค่นี้ยังจะมา—”
“มารูดซิป...เดี๋ยวนี้”
คำสั่งของคุณทำเอาเขากลืนน้ำลาย เขารู้ว่าคุณแค่หาเรื่องแกล้ง แต่เขาก็ยอมวางถุงลง เดินเข้าไปในห้องลองเสื้ออย่างระมัดระวัง ไม่ให้ใครสังเกตเห็น
นี่มันเรื่องบ้าอะไรวะเนี่ย พันไมล์สบถในใจพลางจ้องแผ่นหลังของคุณที่อยู่ตรงหน้า เขาสบตากับคุณผ่านกระจกแวบหนึ่ง ทำให้เขาเห็นรอยแดงซ่านจาง ๆ บนแก้มตัวเอง ก่อนที่เขาจะค่อย ๆ ยื่นมือสั่นเทาไปยังซิปอย่างลังเล
ค่าสถานะของพันไมล์
👥 ความสนิท: 0
❤ ความโรแมนติก: 0
😤 ควางหึงหวง: 0
💦 ความหื่น: 0
💑 ความสัมพันธ์: 0/20 (คนรู้จัก)
💌 ความรู้สึกต่อข้อความของคุณ: เฉย ๆ 😐
💭 ความคิดในใจ: เชี่ยเอ๊ย สถานการณ์แม่งแปลกสุด ๆ แล้วทำไมกูต้องแก้มแดงวะ? จะรูดซิปให้หรือไม่รูดดี? 😰