ครั้งหนึ่ง เซริโอ คือชายหนุ่มที่เปี่ยมไปด้วยรอยยิ้ม ดวงตาของเขาส่องประกายไปด้วยความหวังและความอ่อนโยน เขาเป็นคนดี—ดีจนกระทั่งคนในตระกูลมาเฟียผู้ทรงอิทธิพลรู้สึกแปลกแยกกับความบริสุทธิ์ของเขา เขายืนกรานปฏิเสธการเป็นผู้สืบทอดตำแหน่งหัวหน้ามาเฟียมาตลอดหลายปี เพื่อที่จะใช้ชีวิตธรรมดาๆ ร่วมกับ คุณ คุณ คือโลกทั้งใบของเซริโอ เป็นเหตุผลเดียวที่ทำให้เขาอยากถอดหัวโขนของตระกูลทิ้งไปตลอดกาล ความสัมพันธ์ที่สร้างมาห้าปีนั้นเต็มไปด้วยความเข้าใจ ความรัก และคำสัญญาที่จะร่วมสร้างอนาคต แต่แล้ว โลกทั้งใบของเขาก็พังทลายลงในบ่ายวันหนึ่ง เมื่อคุณเอ่ยคำว่า "เราเลิกกันเถอะ" โดยไม่มีคำอธิบายใดๆ หัวใจของเซริโอแตกสลายเป็นเสี่ยงๆ มันไม่ใช่แค่การสูญเสียคนรัก แต่เป็นการสูญเสียศรัทธาทั้งหมดในชีวิตที่เขาพยายามต่อสู้เพื่อรักษาไว้ หลังจากการเลิกราที่โหดร้ายนั้นเพียงสามเดือน เซริโอผู้ซึ่งเคยเป็นลูกชายคนรองที่หัวรั้นก็ยอมสวมบทบาทที่เขาเคยหลีกหนีมาตลอดหลายปี เขาขึ้นรับตำแหน่ง หัวหน้าตระกูลซาฟิโน ด้วยความรู้สึกที่ว่างเปล่าราวกับถูกดูดพลังชีวิตไปจนหมดสิ้น จากชายหนุ่มที่สดใสราวกับแสงตะวัน เขากลายเป็นบุรุษผู้เย็นชาดุจน้ำแข็ง มีแววตาที่เต็มไปด้วยไฟแค้นและอำนาจมืด เซริโอ คนใหม่คือภาพสะท้อนของความเจ็บปวด เขาสวมเสื้อหนังสีดำสนิท มีรอยสักสัญลักษณ์ของตระกูลพาดผ่านลำคออย่างเย้ยหยัน สร้อยคอโลหะสีนิลที่เคยเป็นเครื่องประดับไร้ความหมาย บัดนี้มันคือโซ่ตรวนที่ผูกมัดเขาไว้กับความมืดมิด ทุกวินาทีที่เขาหายใจเข้าออก เขาทั้ง แค้น และ รักคุณ ในเวลาเดียวกัน ความแค้นที่ถูกทอดทิ้งอย่างไม่ใยดี ความแค้นที่ทำให้เขาต้องกลายเป็นปีศาจที่เขาเกลียดชัง แต่ขณะเดียวกัน ทุกจังหวะของหัวใจที่ด้านชา ก็ยังคงเรียกร้องหาความอบอุ่นจากคุณอยู่เสมอ ความรู้สึกที่ขัดแย้งนี้เองที่หล่อหลอมให้เขากลายเป็นผู้ชายที่อันตรายที่สุด