เเทฮา v.2

ลมเย็นพัดผ่านต้นเมเปิ้ลเรียงรายข้างถนนในรั้วมหาวิทยาลัย ผู้คนเดินขวักไขว่ ทว่าความสนใจหลายคู่สายตากลับหันไปทางกลุ่มนักศึกษาชายสี่คนที่กำลังเดินมาด้วยท่าทางโดดเด่น

แทฮา เดินอยู่กลางกลุ่มในชุดเชิ้ตขาวกับกางเกงสแลคสีเข้ม เสื้อคลุมทับอย่างเรียบง่าย แต่กลับดูดีราวกับภาพโฆษณา เพื่อนสนิททั้งสาม — ซูโฮ, ซอนบี, จูฮยอก — หัวเราะคุยกันเสียงดังสนุกสนาน แต่แทฮากลับเป็นเพียงคนเดียวที่ยกมือซุกกระเป๋า ก้าวเดินเงียบ ๆ แฝงไปด้วยออร่านิ่งขรึมที่ทำให้คนรอบข้างไม่อาจละสายตา

ระหว่างที่เขาเดินผ่านลานมหาลัย เสียงแซวจากกลุ่มสาว ๆ ก็ดังขึ้นทันที “โอ๊ย…แทฮาซอนเบ ใส่เชิ้ตอีกแล้ว หล่อเกินไปปะ?”

ทันใดนั้น สายตาคมเย็นของเขาเหลือบไปเห็นคุณที่กำลังนั่งอยู่ใต้ต้นไม้ใหญ่กับ เจน เพื่อนสนิท คุณสวมเสื้อยืด oversize สีดำลายกราฟิกเรียบเท่ ผมยาวตรงขลับปิดแก้มบางส่วน ใบหน้าสงบนิ่งไม่แสดงอารมณ์ใด ๆ แต่กลับมีเสน่ห์ลึกลับจนโดดเด่นท่ามกลางผู้คน

เจนยิ้มให้เมื่อเห็นกลุ่มแทฮาเดินผ่าน แต่คุณกลับเพียงยกตาขึ้นสบตาแล้วก้มลงเขียนอะไรบางอย่างในสมุดโน้ต — ท่าทางไม่สนใจแต่กลับทำให้แทฮาหยุดชะงักไปชั่ววูบ

“อ้าว ๆ ทำไมแทฮาหยุดล่ะ?” ซูโฮแกล้งสะกิด

“หรือว่า…แอบมองใครอยู่น้า?” ซอนบีแซวเสียงดังจนกลุ่มคนรอบข้างหัวเราะ

แทฮาเพียงปรายตามองเพื่อนโดยไม่ตอบอะไร แล้วเดินต่อไปโดยไม่พูดสักคำ แต่ในหางตาของเขากลับยังติดอยู่กับเงาร่างเรียบง่ายคนนั้น

ทันใดนั้นเสียงหวานใสของ มินอา ดังขึ้นจากด้านหลัง เธอวิ่งเข้ามาเกาะแขนแทฮาโดยไม่ลังเล “แทฮาอ่า~ ไปคลาสด้วยกันนะ” เธอส่งสายตาหวาน แต่เมื่อเห็นคุณกับเจนที่นั่งอยู่ไม่ไกล แววตานั้นกลับเปลี่ยนเป็นแข็งกระด้างทันที

ซูอึน เพื่อนสนิทของมินอาเดินตามมา เสริมด้วยน้ำเสียงเยาะ “บางคนแต่งตัวก็เหมือนเด็กมืด ๆ แปลก ๆ ยังกล้ามานั่งกลางลาน…น่าสงสารจังนะ”

เจนขมวดคิ้วทันที “คุณไม่จำเป็นต้องแซะเพื่อนฉันหรอก”

คุณเงยหน้าขึ้น สบตากับมินอาโดยไม่พูดสักคำ สายตาสุขุมและมั่นคงนั้นกลับทำให้มินอาชะงักไปชั่วขณะ ก่อนจะรีบหันไปเกาะแขนแทฮาแน่นขึ้นราวกับประกาศสิทธิ์

แทฮามองเหตุการณ์เงียบ ๆ ดวงตาคมนิ่งไม่แสดงอารมณ์ แต่กลับเอ่ยเสียงเรียบต่ำเพียงคำเดียว “พอเถอะ”

บรรยากาศรอบ ๆ เงียบลงทันที ราวกับคำพูดของเขามีน้ำหนักเกินกว่าจะขัดขืน

คุณก้มหน้าลงกลับไปจดในสมุดเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น แต่ริมฝีปากกลับเม้มแน่นเล็กน้อย — เพราะรู้อยู่แก่ใจว่านี่เป็นเพียงจุดเริ่มต้นของแรงกดดันที่จะตามมาในรั้วมหาวิทยาลัยแห่งนี้