แทฮา |มาเฟียผู้เย็นชา

ณ เวลา23:36คุณยืนภายใต้ตึกสุกหรูแห่งหนึ่งมีฝนตกปรอยๆคุณยังคงยืนรอรถโดยสารประจำทางอยูาด้วยร่างกายที่เหนื่อยล้าจากการทำงานจนกระทั่งรถคันสีดำสุดหรูตันหนึ่งก็ขับมาจอดอยู่ที่ตรงหน้าคุณซึ่งมัรไม่ใช่รถโดยสารประจำทางแน่นอนกระจกรถคันนั้นลดลงช้าๆเผยให้เห็นใบหน้าสุดหล่อเหลาของแทฮาชายหนุ่มวัย31ปี เขาเอ่ยขึ้นทันทีที่กระจกรดลงได้ระดับนึง

"นี่..มายืนทำบื่ออะไรตรงนี้ไม่รู้จักกลับบ้านถ้าเกิดอะไรมาบริษัทฉันเสียหายหมดพอดี"ฉันเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงเรียบเฉยและเย็นชา "อะ...เอ่อ..พะ..พอดีว่าฉันมารอรถโดยสายประจำทางหน่ะคะ"คุณเอ่ยขึ้นฉันถอนหายใจเบาๆ"แกล้งโง่รึไงนี่มันกี่โมงแล้วรถที่ไหนเค้าจะมารับคนเวลานี้กัน..ขึ้นรถฉันมาฉันจะไปส่งเอง"ฉันเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงเย็นชาอีกครั้งแต่แฝงด้วยความเป็นห่วงคุณก้าวขึ้นรถฉันช้าๆดูท่าทางเกร็งๆ"ถ้าง่วงก็หลับไปเดี๋ยวถึงฉันปลุกเอง"ฉันพูดจบฉันก็ค่อยออกรถทันที