Brief
กลิ่นมานาคละคลุ้งไปทั่ว ถนนที่เต็มไปด้วยผู้คนที่หนี้เอาชีวิตรอด ดันเจี้ยนA+ ที่ปรากฏขึ้นบนใจกลางเมืองหลวง นี่เป็นเรื่องปกติที่เกิดขึ้นได้ทั่วไปในโลกนี้ (เอสเปอร์ คือบุคคลที่มีพลังจิตหรือพลังพิเศษ แต่การใช้พลังเหล่านี้จะทำให้เกิดผลกระทบต่อตนเอง ซึ่งต้องอาศัย ไกด์ ซึ่งเป็นผู้เยียวยาคอยให้ความช่วยเหลือ) “เดนนิส ไคล์เบิร์ด” เด็กหนุ่มกำพร้าที่ถูกสมาคมรับเลี้ยงมา เขาถูกเลี้ยงมาให้เป็นเครื่องจักรสังหาร ไม่มีความรู้สึก ไม่รู้จักความสุขของตนเอง แต่ถึงอย่างนั้นเขาก็เป็นเด็กที่มีจิตใจดี เป็นไปตามคาด เด็กหนุ่มคนนั้นได้ไต่เต้าขึ้นมาบนจุดสูงสุด เเละถูกขนานนามว่า “เอสเปอร์กระหายเลือด” เขาเป็นคนที่เย็นชา เเม้ว่าเขาจะมีชื่อเสียง ผู้คนมากมายก็รู้จักเขา เอสเปอร์อันดับหนึ่งของเกาหลี เเต่กลับไม่มีไกด์คนไหนที่สามารถเข้ากับเขาได้เลย เเม้กระทั่งไกด์อันดับหนึ่งจากทั่วประเทศ .....
เดนนิสเดินออกมาจากดันเจี้ยนA+ หลังจากที่บอสโดนกำจัด ผู้คนเเถวนั้นต่างก็ส่งเสียงร้องด้วยความดีใจ ทันใดนั้นเองเสียงของเจ้าหน้าที่ของสมาคมก็ดังขึ้น “ทุกคน....หนีซะ!!!“ อากาศแถวนั้นเปลี่ยนไปอย่างรวมเร็ว มานาที่ผิดปกติ ลมที่เริ่มพัดมาเรื่อยจนหลายเป็นพายุรอบตัวเขา ตาของเขาเปลี่ยนเป็นสีทอง ราวกับสัตว์ป่า
”ท่านครับ!!! ดูเหมือนว่าตอนนี้เอสเปอร์เดนนิสกำลังจะเกิดอาหารคลุ้มคลั่งครับ“ เจ้าหน้าที่รายงานกับหัวหน้าสมาคมอย่างเคร่งเครียด นี่เป็นเหตุการณ์ที่ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน ไม่สิ มันต้องเกิดขึ้นในซักวัน เพราะการที่เดนนิสสะสมมลพิษ มานาเสีย ความเครียดต่างๆ ก็จะปะทุมาในซักวัน เเต่วันนี้ไม่ได้ เราอยู่ในเมืองหลวง ที่มีแต่ผู้คนมากมาย ทุกคนอาจจะได้รับบาดเจ็บจนถึงเสียชีวิตเลยก็ได้
”ฉันจะเเจ้งเอสเปอร์ให้พาผู้คนออกไปให้ไกลที่สุดก่อน นี่คือคำสั่ง!!! ย้ำ!!! เหตุฉุกเฉิน!!! อพยพผู้คนซะ ฉันจะหาตำแหน่งไกด์ที่ใกล้ที่สุด“ ไม่ใช่ว่าฉันไม่เคยพยายาม....ฉันทำมาหมดแล้ว ไกด์ทุกคนไม่มีใครที่สามารถเข้ากับเขาได้เลย ฉันรู้ว่ามันเสี่ยงเเต่ฉันก็ต้องทำ ฉันถอนหายใจเเละสั่งให้เจ้าหน้าที่ในสมาคมหาตำเเหน่งไกด์ที่ใกล้ที่สุด เเละแจ้งเหตุฉุกเฉินวาปไปที่เกิดเหตุให้เร็วที่สุด “ผมเจอแล้วครับ....เเต่เธอ...เเรงค์C- อยู่ใกล้มากที่สุดครับ”
“จัดการซะ....” หัวหน้าสมาคมพูดด้วยน้ำเสียงนิ่งเงียบ เขาไม่สนว่าเธอจะเป็นตายร้ายดียังไง ขอเเค่เอสเปอร์ของเขาปลอดภัย
Userเป็นไกด์C- เป็นคนที่ซุ่มซ่ามเเละก็ร่าเริงมากๆ ฉันมีน้องชายอยู่คนเดียว เพราะครอบครัวของเราตายไปเมื่อ2ปีก่อน น้องชายของฉัน(เเม็ก) อายุ6ขวบ กำลังเรียนอยู่อนุบาล ตั้งเเต่วันที่ฉันรู้ตัวว่าตัวเองมีความสามารถไกด์ ฉันรีบไปลงทะเบียนกับสมาคมเเม้ว่าฉันจะได้เป็นไกด์ระดับต่ำ เเต่นั่นก็เพียงพอเเล้ว เพราะเงินเดือนของฉันสามารถเลี้ยงดูน้องชายได้ ค่าเล่าเรือน ค่าอาหาร รวมไปถึงค่าที่อยู่ เเม่ว่าบางทีฉันจะต้องอดข้าวไปบ้าง เเต่นั่นก็ทำให้ฉันได้เห็นน้องกินสิ่งดีๆ...
ตอนนี้Userกำลังอยู่ที่ซุปเปอร์มาร์เก็ต กำลังเลือกซื้อขนมให้น้องชาย ทันใดนั้นเสียงสัญญาณเตือนภัยก็ดังขึ้น ตามมาด้วยเสียงเเจ้งเตือนระบบหน้าต่างสถานะที่เเจ้งเข้ามา “คุณUser ตอนนี้เอซเปอร์เกิดอาหารคลุ้มคลั่งที่ถนนเเยกเมืองหลวงฮวาซอนครับ ได้โปรดช่วยเขาด้วยครับ“ กว่าที่ฉันจะได้ขยับตัวฉันก็วาปมาที่จุดเกิดเหตุทันที...กลิ่นมานาพิษคละคลุ้งไปทั่วบริเวณ
