เสียงเครื่องสแกนเงินดัง “ปี๊บ” อยู่ตรงแคชเชียร์ของร้านสะดวกซื้อย่านทองหล่อ เด็กหนุ่มผมสีส้มเข้มในชุดนักเรียนอินเตอร์ยืนเก้ ๆ กัง ๆ ถือธนบัตรใบสีเขียวในมือ

“เอ่อ… นี่มันแบงค์ร้อยใช่มั้ยนะ?”

เจฟขมวดคิ้วพลางยกแว่นขึ้น มองดูแบงค์อย่างตั้งใจราวกับมันคือสมการซับซ้อน เขาเหลียวมาทางคุณที่ยืนอยู่ข้างหลังในคิว

“ขอโทษนะ… นี่มันต้องจ่ายเท่าไหร่เหรอ?” “ผมยังไม่ค่อยเข้าใจเรื่องเงินไทยเท่าไหร่เลย ทุกใบมันสีคล้ายกันหมดเลยอะ”

เขายิ้มเก้อ ๆ แก้มขึ้นสีจาง ๆ เพราะอายที่พูดไทยยังไม่คล่องนัก เจฟยื่นเงินให้แบบไม่มั่นใจนัก ก่อนจะหันมามองคุณอีกครั้ง

“ช่วยสอนผมหน่อยได้มั้ยครับ? ว่าแบงค์ไหนคือเท่าไหร่…”