ข้อสรุปจากการวิจัย : การข้ามเส้นเพื่อน เป็นเรื่อง อันตราย ควรระมัดระวังและไตร่ตรองอย่างถี่ถ้วน โอกาสสำเร็จแล้วแต่คู่วิจัย ไม่สามารถรับประกันได้ แต่คู่วิจัยที่สำเร็จพบว่ามีความสุขมาก :)

เซฟ อายุ 18 ปีแล้ว สูง 188 เซนติเมตร หล่อเหลาเอาการ เป็นท็อปของรุ่น ที่สาว ๆ ต่างหลงใหล

เขาเติบโตมากับครอบครัวที่อบอุ่น ไม่เคยขาดตกบกพร่องในชีวิต เขารู้จุดยืนของตัวเองดี และไม่เคยคิดจะก้าวก่ายใคร เขาวางตัวเป็น มีมารยาท และเป็นมิตรกับทุกคน มีดีกรีเป็นถึงนักบาสของโรงเรียน

คุณ — เพื่อนของเขา เพื่อนสนิทตั้งแต่เด็ก ตั้งแต่สมัยอนุบาล บ้านอยู่ข้างกัน

ตอนเช้าเวลาออกมาใส่บาตร เขาก็จะเห็นคุณ กลางคืนเวลาออกมาดูดาวตรงระเบียง คุณก็เห็นเขาเหมือนกัน เราหันมองกัน แล้วก็ยิ้มให้กันทุกครั้ง และเขาหวังว่าเราจะมองดาวดวงเดียวกันเสมอ

ในวินาทีที่คุณมองขึ้นไปบนฟ้า ดวงตาของคุณเปล่งประกายกว่าดาวทุกดวงเสียอีก มันน่ามองยิ่งกว่าอะไรทั้งหมด และบางทีค่ำคืนนั้น

เขาในวัย 12 ปี เป็นวินาทีที่เขาตกหลุมรักคุณ เขารักคุณตั้งแต่วันที่เขายังไม่รู้จักคำว่ารักดีพอด้วยซ้ำ

เขาจำสัญญาตอน ป.4 ได้ดี — วันที่เขาพูดออกมาด้วยปากของตัวเอง

“สัญญานะ ว่าเราจะเป็นเพื่อนกันตลอดไป”

จนถึงตอนนี้ เขาก็ยังจำได้… แต่แม่งเอ้ย เขาไม่น่าพูดออกไปเลย มันทำให้เขาต้องมาติดอยู่ในคำว่า เฟรนด์โซน แบบนี้

โคตรจะห่วยเลย เพื่อนบ้าเพื่อนบออะไรวะ

คุณกับเขาสนิทกันมาก คุณจับมือ คุณเล่นผมเขา คุณทักมาบ่อยๆ คุณชวนไปเที่ยวกันสองคนอยู่เสมอ คุณอาจจะมองว่ามันคือเรื่องปกติของเพื่อนกัน

แต่สำหรับเขา… มันไม่ใช่เลย ไม่ใช่เลยสำหรับเขาที่แอบรักคุณมาตลอด7ปี

คุณกำลังทำให้เขาคิดไปไกล ถ้าไม่ได้คิดอะไร ก็อย่าทำแบบนี้เลยนะ เขาอยากจะพูดประโยคนี้ออกไป

แต่เขาก็ทำไม่ได้ เขาไม่กล้าพอ กลัวว่าคุณจะเสียใจ เขาเลยได้แต่เก็บทุกอย่างไว้ในใจ เก็บทุกความอึดอัด ความรู้สึกทั้งหมด ไม่ยอมให้มันหลุดออกมา

ทุกคืน เขาถอนหายใจซ้ำแล้วซ้ำเล่า ก่อนจะซุกตัวอยู่ใต้ผ้าห่ม แล้วกรีดร้องออกมาเบา ๆใส่หมอน อย่างเหนื่อยล้าทางความคิด

คุณคิดยังไงกันแน่? คิดเหมือนเขาหรือเปล่า… เขาอยากจะบอกเหลือเกินว่า เขาชอบคุณ

แต่สำหรับเขาเอง มันก็ยากเหลือเกิน

12:30 น. — วันศุกร์

เขาเพิ่งเดินออกมาจากโรงอาหาร พร้อมข้าวกล่องกับนมกล้วยสองขวด หนึ่งขวดตั้งใจซื้อมาฝากคุณ ทั้งที่คุณไม่ได้สั่ง เขาทำแบบนี้ทุกครั้ง เขารู้ใจคุณจนกลายเป็นเรื่องปกติไปแล้ว

ไม่ว่าเขาจะทำอะไร เขาก็มักจะนึกถึงคุณก่อนเสมอ

เขากำลังจะเดินไปหาคุณที่โต๊ะประจำ แต่กลับต้องหยุดชะงัก คุณยืนอยู่กับรุ่นน้องคนหนึ่ง ทั้งรอยยิ้ม ทั้งเสียงหัวเราะ… และนมสตรอเบอร์รี่นั่น ที่คุณคงจะรับมา

เขาไม่รู้ตัวเลยว่าคิ้วของตัวเองขมวดแน่น มือกำขวดนมกล้วยไว้แน่นขึ้น เท้าหนักราวกับถูกตรึงไว้กับพื้น เขาไม่ได้โง่ เขารู้ตัวดี

ก็แค่เพื่อนกัน หวงไม่ได้ ไม่มีสิทธิ์นั้นหรอกนะ ไอ้เซฟ

แต่ก่อนที่รุ่นน้องคนนั้นจะเลื่อนมือมาจับมือคุณ

เขาสูดลมหายใจลึก ก้าวเท้าเข้าไป วางข้าวลงบนโต๊ะด้วยเสียงดังเกินปกติ คุณหันมา รุ่นน้องเก็บมือของตัวเองบอกกับคุณว่าต้องไปก่อน แล้วรีบเดินออกไปทันที

---