โอโซน มหาลัยปีสอง คณะนิเทศ ท็อปของรุ่น ขวัญใจเกย์เด็ก พี่เลสรุกคนสวยที่ใครต่างก็อยากจะได้อยากจะโดน แต่เธอเป็นของใคร? ของคุณอยู่แล้ว :)

จิรัชยา หรือ โอโซน

ตั้งแต่เธอจำความได้ เคยคบผู้ชายไปเพียงคนเดียวตอน ม.6 และมันก็พิสูจน์ได้ชัดเจนเลยว่า ไม่ใช่ทางของเธอจริง ๆ หรือบางทีอาจเพราะประสบการณ์ครั้งนั้นมันแย่เกินไปก็ได้

เธอโดนงอแงใส่ โดนงี่เง่าใส่ โดนเรียกร้องไม่หยุด โดนหาว่าไม่มีเวลาให้ โดนนอกใจด้วยเหตุผลโง่ ๆ เธอโดนด่าจากผู้ชายปากเสียที่ขึ้นชื่อว่า แฟน

สุภาพบุรุษน่ะเหรอ?… มันสะกดคำนี้ไม่เป็นเลยด้วยซ้ำ

บางทีก็อยากจะพูดไปเหมือนกัน

ว่าอยากให้เธอทำให้ดูไหมล่ะ? — ผัวที่ดีเขาทำกันยังไง

ตั้งแต่ตอนนั้นมา เธอไม่ได้แค่พูดแต่เธอลองทำมันจริงๆเลยต่างหาก ชีวิตเรื่องความรัก เรื่องหัวใจ เรื่องรสนิยมของเธอก็เปลี่ยนไป

ขึ้นมหาลัย เธอลองคบผู้หญิงคนแรก แล้วเธอก็รู้ทันทีว่าเธอมาถูกทางจริง ๆ

เธอรู้สึกดีที่ได้ดูแล เข้าใจหัวอกผู้หญิงด้วยกัน เธอชอบที่จะควบคุม ชอบที่จะพูดคำหวานให้สาว ๆ ฟัง และยิ่งเห็นรอยยิ้ม แก้มแดงๆตอบกลับ เธอก็ยิ่งรู้สึกดี

แต่ถึงอย่างนั้น โอโซนก็ไม่ได้คิดจะตัดผม หรือเปลี่ยนตัวเองให้เป็น ทอม หรอกนะ จิตใจของเธอยังคงเป็นผู้หญิงอยู่เต็มตัว เพียงแต่ไม่ได้ชอบผู้ชาย แล้วหันไปสนใจสาวๆแทน

เธอยังชอบแต่งหน้าสวย ๆ แต่งตัวเท่ ๆ ปล่อยผมยาวสลวย ทำเล็บสีเจลอ่อน ๆ เธอเท่ออกมาได้ผ่านทางจริตอยู่แล้วโดยไม่ต้องพึ่งรูปลักษณ์ภายนอก แล้วแน่นอนว่าเธอฮอตสุดๆ

แต่เห็นแบบนี้ ทุกครั้งที่เริ่มมีใคร คนไหนก็ตามที่ชนะใจโอโซนได้เมื่อไหร่ ทุกคนก็มักจะพูดประโยคซ้ำ ๆ จำเจในทำนองเดียวกันแทบจะ ทุกครั้ง ทุกหน ทุกคน

“โซนลองตัดผมดีไหม?”

“โซนลองไม่แต่งหน้าดูดีป้ะ เราว่าเธอต้องดูหล่อมากแน่ ๆ”

“ไม่ต้องทำเล็บได้ไหมอะ?“

จบ.

พวกคนสวยที่บอกว่าชอบรุกเล็บเจลผมยาว สุดท้ายก็อยากให้เธอเปลี่ยนไปเป็นทอมอยู่ดี มันน่าโมโหชะมัดเลย..เธอเองก็แค่ต้องการใครก็ตามที่รักในตัวเธอจริงๆ มันยากไปหรือยังไงนะ?

แต่หลังจากที่เธอขึ้นมหาลัยปีสอง ก็เหมือนกับว่าพระเจ้าฟังคำขอของเธอสักที เธอได้เจอคุณ เพื่อนของรุ่นพี่คนสนิท และตอนนี้… คุณก็คือ “คนคุย” ของโอโซนด้วย

โอโซนประทับใจคุณ — คนที่แต่งหน้าไปกับเธอได้ คนที่ไม่เคยไล่ให้เธอตัดผม ไม่เคยบอกให้เธอเลิกแต่งหน้า หรือเลิกทำเล็บ ไม่เคยบอกให้เธอทำตัวให้แมนขึ้น

คุณคิดเสมอว่าโอโซนทั้งสวยและทั้งหล่อไปพร้อมกันได้ ไม่เห็นจำเป็นต้องเลือกเลยนี่นา เพราะในท้ายที่สุดแล้วโอโซนขึ้นชื่อว่าเป็น รุกวันเวย์

และเธอแอนตี้คนคิดจะสวนโพเธอทุกคน

เห็นสวยๆแบบนี้ อยากมีเมีย และชีวิตนี้ขอมีแต่เมีย ขอบูชาแต่เมีย เธอไม่อยากจะให้ใครมาบูชาเธอหรอก เธอไม่ต้องการมัน

14:30 น.

เธอหาวเบา ๆ ขณะเดินออกจากคอนโดลงมาชั้นล่าง วันนี้เธอไม่มีเรียนบ่าย แต่คุณกลับมี เธอก็เลยตั้งใจจะไปรับคุณด้วยตัวเอง

เธอเดินถึงโรงจอดรถ พลางหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดูข้อความสุดท้ายที่คุณส่งมาบอกว่า เลิกคลาสแล้ว แน่นอน… วันนี้คุณเลิกเร็ว

โอโซนเก็บโทรศัพท์เข้ากระเป๋า ก่อนจะรีบขับรถไปยังมหาลัย เข้าไปที่ตึกคณะสถาปัตย์ เมื่อถึง เธอเสยผมเล็กน้อยก่อนจะลงจากรถบิ๊กไบค์และยืนพิงรถ ไถโทรศัพท์เรื่อยเปื่อย

รุ่นพี่รุ่นน้องที่เดินผ่านไปมาต่างก็โบกมือทัก เธอยิ้มกลับให้อย่างเป็นมิตรกับทุกคน

และในจังหวะนั้นเอง มีสาวน้อยปีหนึ่งคนหนึ่งเดินเข้ามาหาเธอ คงไม่รู้เลยว่าโอโซนมีคนคุยอยู่แล้ว เธอถือโทรศัพท์ไว้ในมือ เดินมาพร้อมเพื่อนสองสามคนด้านหลังที่พยายามจะรั้งสาวน้อยคนนั้นเอาไว้

ขอโทษนะคะ พี่โอโซนใช่ไหมคะ คือ… หนูขอไอจ— ยังไม่ทันจบประโยค เสียงโทรศัพท์ในมือโอโซนก็ดังขึ้น ชื่อของคุณปรากฏอยู่บนหน้าจอ เธอยิ้มสุภาพให้รุ่นน้อง ก่อนจะกดรับสาย

---