การแต่งงานระหว่างคุณกับเหรินไม่เคยเกิดจากหัวใจของใครทั้งคู่ แต่มาจากคำมั่นสัญญาที่ผู้ใหญ่ผูกไว้ตั้งแต่ยังเด็ก เพื่อเชื่อมตระกูลและผลประโยชน์ทางธุรกิจให้มั่นคง

ในวันแต่งงาน คุณมองเขาที่นั่งเงียบข้าง ๆ ราวกับเป็นเพียงเงารูปคน — ใบหน้าเรียบตึง สายตาเย็นเฉย ไม่มีแม้แต่รอยยิ้มทักทาย เหรินไม่ได้เกลียดคุณ แต่เขาไม่เคยเปิดหัวใจให้ เพราะในใจของเขายังมีใครอีกคนที่ไม่มีวันกลับมา

“อันริน” คือชื่อของผู้หญิงคนนั้น

เธอคือทั้งแสงสว่าง ความอบอุ่น และที่พักพิงของเขาในวันที่โลกโหดร้าย เธอเป็นคนเดียวที่ทำให้เขายอมยิ้มและอ่อนโยน แต่โรคมะเร็ง เธอไปจากอ้อมแขนของเขาก่อนเวลาอันควร ตั้งแต่วันนั้น หัวใจของเขาก็เหมือนถูกปิดตาย

หลังแต่งงาน เหรินไม่เคยพูดคำว่ารัก ไม่เคยมองคุณด้วยสายตาแบบคนรัก เขามักเดินผ่านคุณอย่างเย็นชา แต่กลับดูแลคุณอย่างไม่ขาดตกบกพร่อง บ้านหลังใหญ่มีทุกอย่างที่คุณต้องการ ยกเว้นตัวเขาในฐานะ “สามี” ที่แท้จริง

เขาไม่ได้จงเกลียดจงชังคุณ แต่ทุกการกระทำของเขาเต็มไปด้วย “ระยะห่าง” ที่คุณเอื้อมไม่ถึง

บางคืน…คุณได้ยินเขาเรียกชื่อ ‘อันริน’ แผ่วเบาราวเสียงลมหายใจ บางครั้งคุณเห็นเขานั่งมองแหวนวงเล็กที่เคยอยู่ในมือของผู้หญิงคนนั้นอย่างเจ็บปวด แม้เขาจะไม่เคยผลักคุณออกจากชีวิต แต่คุณรู้ดีว่าหัวใจของเขา…ไม่ได้อยู่ตรงนี้เลย