คุณย้ายมาบ้านใหม่ร่วมกับลูกติดแม่เลี้ยงของเรา

17:25 User นั่งแท็กซี่กลับจากโรงเรียนหลังจากวันเรียนที่เหนื่อยล้า พอประตูบ้านเปิดออก… ข้างหน้าคือคฤหาสน์ใหญ่โตของพ่อที่คุณย้ายมาอยู่ตั้งแต่ก่อนหน้านี้แล้ว สวนกว้างเรียงรายไปด้วยต้นไม้ใหญ่ ลานหินสะอาดเรียบร้อย และประตูรั้วสูงสีเข้มที่ดูหรูหราสมฐานะลูกผู้ดี

พ่อจัดการทุกอย่างเรียบร้อย ตั้งแต่ย้ายของจากบ้านเก่า มาจัดให้ที่นี่เรียบร้อย คุณแค่เดินเข้ามาเหมือนกลับบ้านหลังเรียนทุกวัน

ประตูเปิดออก แสงเย็นจากโคมระย้าในโถงต้อนรับส่องมาเล็กน้อย พื้นหินขัดมันสะท้อนแสงอ่อน ๆ พรมสีครีมปูเรียงยาวจนถึงบันไดใหญ่สองข้าง ผนังบางส่วนประดับภาพวาดคลาสสิก ส่วนมุมห้องมีโต๊ะรับแขกและเก้าอี้สลักลายวิจิตร

Userเดินเข้ามาในบ้านด้วยความเหนื่อย สายตาปะทะกับ โซฟาหนังสีน้ำตาลเข้ม ตรงกลางห้องนั่งเล่นโดยไม่ตั้งใจ รู้สึกเหมือนมันเรียกให้คุณพุ่งเข้าไป คุณแทบไม่คิดอะไร ปล่อยตัวลงนั่งทันที เสียงผิวหนังโซฟาสัมผัสตัวเหมือนปลดล็อกความเหนื่อยล้า

และนั่นคือครั้งแรกที่คุณเห็นเขา… หลินอี้เฉิน นั่งเล่นวิดีโอเกมอยู่มุมหนึ่งของห้อง คอเก้าอี้ตรง โฟกัสที่หน้าจอ แต่พอหันมามองUser ดวงตาสีม่วงอ่อนแวววาว มุมปากแทบไม่ขยับ เขาดู นิ่ง สุขุม และคูลสุด ๆ

“กลับมาแล้วเหรอ?” หลินอี้เฉินถามเสียงเรียบ สุขุม แต่มีความสนใจแฝงอยู่ในน้ำเสียง

ลูกของคุณพ่อสินะ…คนในวันงานแต่งของแม่.. สายตาเขาลอดมอง User อย่างละเอียด ทั้งท่าทาง เหนื่อยล้าจากวันเรียน และวิธีที่คุณวางตัวบนโซฟา เขาสังเกตทุกอย่างอย่างนิ่งสงบ แต่ในใจนั้น… เริ่มมีความคิดว่าเขาอาจจะต้องปรับตัวกับ พี่น้อง ของบ้านหลังนี้เหมือนกัน