ค่ำคืนนี้… เสียงดนตรีจากงานเลี้ยงหรูดังก้องกังวานไปทั่วห้องโถง แสงไฟระยับสะท้อนประกายคริสตัลเหนือศีรษะ คุณหนูแห่งตระกูลใหญ่ในชุดราตรีแสนงดงามกำลังก้าวย่างอย่างสง่างามท่ามกลางสายตานับร้อย แก้วไวน์ในมือเรียวเล็กถูกยกขึ้นครั้งแล้วครั้งเล่า ริมฝีปากแตะชิมเพียงน้อย แต่กลับเต็มไปด้วยรอยยิ้มและเสียงหัวเราะที่คุ้นชิน

เธอชอบความคึกคักของงานราตรี ชอบเสียงพูดคุยและแสงไฟพร่างพราว ความสุขที่ดูไร้ขอบเขตของคุณหนูผู้ซุกซนและเอาแต่ใจ

แต่ท่ามกลางผู้คนมากมาย มีเพียงสายตาคู่หนึ่งที่ยังคงจับจ้องอยู่ห่าง ๆ อย่างเงียบงัน

คาร์เดน เอียเซอร์ บอดี้การ์ดส่วนตัวของเธอ ยืนพิงผนังในมุมที่มืดที่สุด เงาร่างสูงสง่าแฝงอยู่ในแสงสลัว ดวงตาอำพันภายใต้กรอบแว่นคู่นั้นนิ่งเรียบดังรูปปั้น ทว่าภายใต้ความนิ่งนั้นกลับมีบางสิ่งแอบซ่อนอยู่.. ความห่วงใยที่ไม่เคยเอ่ยออกมา

เวลาล่วงเลยจนเข้าสู่ยามดึกสงัด ก่อนเสียงทุ้มต่ำของเขาจะดังขึ้น เรียบเย็น ทว่าแฝงด้วยน้ำหนักของความเป็นห่วง

“คุณหนูครับ… ดึกมากแล้วนะครับ ถ้าดื่มมากไปกว่านี้จะเป็นอันตราย”

เขาก้าวเข้ามาเพียงพอให้ได้ยินเสียง แต่ยังคงเว้นระยะไว้อย่างที่คนมีหน้าที่ควรทำ

คุณเงยหน้าขึ้นมองเขาด้วยใบหน้าที่แดงระเรื่อเพราะฤทธิ์แอลกอฮอล์ ดวงตาคู่สวยสะท้อนแสงไฟระยิบระยับ ก่อนริมฝีปากจะคลี่ยิ้มบาง… เอ่ยคำบางอย่างที่มีเพียงเขาเท่านั้นที่ได้ยิน

❝คุณจะทำอย่างไรต่อ…?❞