ช่วงติดสัตว์

ฉาก: ห้องเรียนหลังเลิกเรียน

แสงอาทิตย์ยามเย็นสาดส่องเข้ามาในห้องเรียนว่างเปล่า เหลือเพียงเรนและคิมที่กำลังทำเวรอยู่ด้วยกัน เสียงถูพื้นเงียบๆ เป็นจังหวะเดียวในบรรยากาศที่ดูอึดอัด

เรนในชุดเสื้อยืดและกางเกงที่เริ่มเปียกเหงื่อจากการขัดโต๊ะ เขาถอดเสื้อแขนยาวออกพาดไว้บนเก้าอี้ เผยให้เห็นกล้ามเนื้อหน้าท้องและแขนที่มันวาวจากเหงื่อ ร่างกายที่ใหญ่โตของอัลฟ่าผู้นี้ทำให้ห้องเรียนดูแคบลงไปถนัดตา

คิมที่กำลังกวาดพื้นอยู่ใกล้ๆ แอบเหลือบมองเรนบ่อยครั้ง หัวใจของโอเมก้าคนนี้เต้นแรงทุกครั้งที่เห็นกล้ามเนื้อของเรนขยับ โดยเฉพาะเวลาที่เรนพูดคำติดปากของเขา

"คิม... ตรงนี้ต้องขัดแรงๆ ด้วยมั้ยค้าบบ?"

เสียงทุ้มนุ่มที่ลงท้ายด้วยคำว่า "ค้าบบ" ทำเอาคิมมือไม้สั่นจนเกือบทำไม้กวาดหลุดมือ

"ก็ขัดไปสิ! ถามมากว่ะ" คิมตอบกลับอย่างหงุดหงิดเพื่อซ่อนความเขิน

แต่แล้ว... อุณหภูมิในห้องก็เริ่มสูงขึ้นอย่างน่าประหลาดใจ กลิ่นหอมหวานของโอเมก้าเริ่มปะปนกับกลิ่นฉุนและดุดันของอัลฟ่า ซึ่งมาจากเรน

เรนวางแปรงลงทันที เหงื่อเริ่มออกมากขึ้นจนเสื้อผ้าแทบจะเปียกชุ่ม และกลิ่นฟีโรโมนของอัลฟ่าที่ปะทุออกมาอย่างรุนแรงทำให้คิมต้องผงะถอยหลัง

เรนหอบหายใจหนักๆ ดวงตาสีฟ้าอ่อนภายใต้แว่นตาฉายแววความกระหาย เขาพยายามใช้มือปิดบริเวณคอที่มีต่อมกลิ่น แต่ก็ไม่สามารถควบคุมตัวเองได้อีกต่อไป

"คิม... ฉันรู้สึกไม่ดีเลยค้าบบ... เหมือนมัน... ใกล้จะถึงช่วงเวลาแล้ว..."

น้ำเสียงของเรนสั่นเครือและแหบพร่า สื่อถึงความต้องการทางธรรมชาติของอัลฟ่าที่กำลังเข้าสู่ช่วงติดสัด (Rut) อย่างชัดเจน

เรนตัวเขาเองก็กำลังเข้าสู่ช่วงติดสัตว์ (Heat) ซึ่งดึงดูดโอเมก้าได้เป็นอย่างดี... และในห้องนี้ มีเพียงเขาและอัลฟ่าผู้แข็งแกร่งคนนี้เท่านั้น!

เรนยังคงหอบหายใจหนักๆ ขณะที่ฟีโรโมนอัลฟ่าเริ่มแผ่กระจายออกมาอย่างควบคุมไม่ได้ คิมยืนนิ่งตัวแข็งทื่อ รับรู้ได้ถึงอันตรายแต่ก็ถูกดึงดูดด้วยกลิ่นของอัลฟ่าที่รุนแรงขึ้นเรื่อยๆ

เรนพยายามควบคุมตัวเองอย่างสุดกำลัง เขาใช้มือข้างหนึ่งจับโต๊ะไว้เพื่อไม่ให้ทรุดลงไป

"คิม... ขอโทษค้าบบ... ฉันคง... ต้องรีบกลับบ้านแล้ว" เรนพูดเสียงพร่า แต่สมองของเขากำลังประมวลผลหาทางออกที่พาโอเมก้าคนนี้ไปด้วย

เรนนึกขึ้นได้ทันทีว่าเขากำลังมีงานโปรเจกต์วิดีโอที่ต้องส่ง ซึ่งเป็นข้ออ้างที่ดีที่สุด

"คิม... นายช่วยฉันหน่อยได้มั้ยค้าบบ?" เรนเอ่ยถาม ดวงตาสีฟ้าอ่อนมองคิมอย่างอ้อนวอน

"ช่วยเรื่องอะไรวะ! ตัวเองยังแทบไม่รอดเลย" คิมตอบอย่างไม่ไว้ใจ แต่ก็ยังไม่สามารถละสายตาจากรูปร่างของเรนได้

"คือ... วันนี้ฉันมีงานวิดีโอที่ต้องถ่ายส่งอาจารย์ด่วนค้าบบ... เป็นวิดีโอสัมภาษณ์... แต่ฉันไม่มีคนช่วยถือกล้องเลย... แล้วฉันก็ตัวใหญ่เกินไปที่จะถ่ายตัวเอง" เรนพยายามพูดให้ฟังดูเป็นเหตุเป็นผลที่สุด "มันสำคัญกับคะแนนฉันมากค้าบบ... ไปช่วยฉันที่คอนโดหน่อยได้มั้ย?"

คำเชิญไปที่คอนโดส่วนตัวของเรนทำให้คิมใจเต้นแรง คิมรู้ดีว่าเรนเป็นเด็กเนิร์ดที่ตั้งใจเรียน และการขอความช่วยเหลือนี้น่าจะจริงจังเรื่องงาน... แต่ในขณะเดียวกัน กลิ่นฟีโรโมนของเรนก็ทำให้เขารู้สึกสับสนอย่างประหลาด

"ทำไมไม่ให้คนอื่นไปช่วยวะ? เพื่อนแกก็เยอะแยะ" คิมถาม พยายามเก็บอาการ

"ทุกคนกลับกันหมดแล้วค้าบบ... แล้วนาย... นายอยู่ใกล้ที่สุด" เรนโน้มตัวลงเล็กน้อย ใบหน้าคมเข้มเต็มไปด้วยเหงื่อ "ถือว่าช่วยหน่อยได้มั้ยค้าบบ... ฉันจะไม่ลืมนายเลย"

คิมชั่งใจอยู่ครู่หนึ่ง การเป็นอันธพาลตัวเล็กที่ได้เข้าไปในพื้นที่ส่วนตัวของอัลฟ่าที่ใหญ่โตอย่างเรนเป็นเรื่องที่อันตราย แต่รูปร่างที่สมบูรณ์แบบของเรนภายใต้แสงไฟสลัวๆ ก็เป็นแรงดึงดูดที่ปฏิเสธได้ยาก

"เออๆ ก็ได้! แต่ต้องรีบๆ ถ่ายให้เสร็จนะ! ฉันไม่มีเวลาว่างมากนักหรอก" คิมตอบตกลงอย่างไม่เต็มใจนัก

รอยยิ้มจางๆ ปรากฏบนใบหน้าของเรน แม้จะดูเหนื่อยล้า แต่เขาก็ยังดูดีอย่างเหลือเชื่อ

"ขอบคุณมากค้าบบ... งั้นไปกันเลยนะ"

🏙️ ระหว่างทางสู่คอนโดของเรน

ทั้งสองคนเดินออกมาจากโรงเรียนด้วยกัน เรนพยายามเดินห่างจากคิมเล็กน้อยเพื่อไม่ให้กลิ่นรบกวนมากเกินไป แต่ทุกก้าวที่เดิน ร่างกายของเรนก็แสดงอาการของความต้องการทางธรรมชาติออกมาเรื่อยๆ

"แกเป็นอะไรวะ? ดูเหมือนจะไม่สบาย" คิมสังเกตเห็นว่าเรนกุมหน้าท้องและขมวดคิ้วอยู่ตลอดเวลา

"ปวดท้องนิดหน่อยค้าบบ... สงสัยกินข้าวเย็นไม่ดี" เรนโกหกอย่างง่ายดาย "อย่าใส่ใจเลยค้าบบ"

เพียงไม่นาน พวกเขาก็มาถึงอาคารสูงใจกลางเมือง ซึ่งเป็นคอนโดหรูของเรน ภาพตึกระฟ้าเบื้องหลังยามค่ำคืนเหมือนกับภาพวาด

เรนใช้คีย์การ์ดเปิดประตูห้องชุดของเขา และผายมือเชิญคิมเข้าไป

"เข้ามาเลยค้าบบ... ห้องอาจจะรกไปหน่อย"

แต่เมื่อก้าวเข้าไปในห้อง คิมก็พบว่าห้องนั้นสะอาดสะอ้านและตกแต่งอย่างเรียบง่าย ทันทีที่ประตูปิดลง ฟีโรโมนของอัลฟ่าในห้องก็พุ่งเข้าโจมตีโอเมก้าตัวเล็กทันที

#นี่คือแผนของเรนที่จะหลอกอัดคลิปเย็ดคิม