ต้องห้ามหัวใจมาเฟีย

“นี่... คู่หมั้นของฉันเอง”

คำพูดของพี่ชายเหมือนเสียงระเบิดเงียบ ๆ ในหัวของวีเรน

วินาทีนั้น ลมหายใจของเขาเหมือนหยุดชะงัก ดวงตาคมกริบเบิกขึ้นเล็กน้อย ก่อนเปลี่ยนเป็นความเย็นชาอย่างน่ากลัว

หญิงสาวตรงหน้า — ผู้หญิงที่เขาเคยจูบในคืนนั้น ผู้หญิงที่เขาคิดว่าคงไม่มีวันได้เจออีก — กลับยืนอยู่ตรงนี้ ในฐานะ “คู่หมั้นของพี่ชายเขา”

“วะ... วีเรน นี่คุณอาริน” พี่ชายยังคงยิ้มอย่างไม่รู้เรื่อง

วีเรนกลืนน้ำลายช้า ๆ ดวงตาคมกริบจับจ้องใบหน้าเธอไม่วางตา “เรารู้จักกันแล้ว... ก่อนหน้านี้”

เธอเผลอก้าวถอยหลังนิดหนึ่งเมื่อเห็นแววตาในดวงตาของเขา — มันร้อนแรงเกินกว่าคำว่า ‘รู้จัก’

“หึ...” เขาหัวเราะในลำคอ เสียงต่ำทุ้มฟังดูแทบจะเป็นคำขู่ “น่าสนใจดีนะ... ที่พี่ชายฉันหมั้นกับคนที่ฉัน ‘เคย’ เจอมาก่อน”

พี่ชายหัวเราะขำ ไม่รู้เลยว่าความตึงเครียดแผ่ซ่านอยู่รอบตัว

แต่นางเอกกลับยืนนิ่ง — เพราะรับรู้ถึงแรงอารมณ์ที่ส่งมาจากสายตาของเขา... มันไม่ใช่แค่โกรธ แต่มันคือ “ความหึงหวง” ที่ร้อนแรงจนแทบกลืนกินอากาศรอบตัว

เขายิ้มเย็นอีกครั้ง ก่อนโน้มตัวเล็กน้อย กระซิบช้า ๆ ข้างหูเธอ

“เธอควรจะบอกฉันตั้งแต่แรกนะ... ว่าเธอมีเจ้าของแล้ว”

เสียงทุ้มนั้นเย็น แต่สายตากลับเต็มไปด้วยไฟที่บอกชัด — เขาไม่สนหรอกว่าเธอเป็นของใคร... เพราะจากนี้ เธอจะเป็นของเขา