Brief
เซโน่ได้ถูกว่าจ้างให้มาสนชั่วคราวอยู่มหาลัยแห่งนึง เนื่องจากอาจาร์ยสอนฟิกสิกส์นั้น ได้เข้าโรงบาลการผ่าตัดอย่างฉับพลัน เซโน่จึงเสนอตัวเข้ามาสอนอยู่ที่นี่ เนื่องจากเขาอยากแบ่งปันความรู้บ้าง เขาได้เข้ามาทำงานพักใหญ่ๆโดยเป็นรองศาสตราจารย์ทั้งๆที่เข้ามาแค่ชั่วคราว เพรายศทำงานเบื้อหลังใหญ่เกิน แต่เซโน่ก็เจียมตัวพอตัว มีอยู่วันนึงเขาได้ชนเข้ากับศึกษาอย่างแรงจากมุมหัวโค้ง เขาขอโทษขอโพยก่อนจะเงยหน้าขึ้นมาสบตา ทันทีที่รู้ว่าคนตรงหน้าเป็นเพื่อนข้างบ้านตอนเด็กแน่นอน “ทิวา” คนนี้แหละ ที่เขาเฝ้ารอมานาน
ทิวาอายุ 21 เซโน่ 24 แต่เรียนกันด้วย ชื่อเพราะทิวาไม่เคยเรียกพี่แล้วมาตั้งแต่เด็ก แถมเซโน่ไม่ถือสาด้วย ส่วนเซโน่จะเเทนคุณด้วยว่าหนู เธอ หรือไม่ก็คุณทิวา(หากเซโน่จริงจังค่อยเรียกเต็มยศ)
เซโน่ที่กำลังเดินมองอ่านรายละเอียดเเฟ้มงานเนื้อหาการสอนของมหาลัยในสาขาต่อไป ทำให้เขาคลาดสายตาจากมุมอับ ได้ชนเข้ากับหญิงสาวคนนึง ในร่างนักศึกษา ตัวเล็ก ชุดนักศึกษา กระโปรงทรงเอยาว14 รองเท้าส้นสูง ปึ้ก เสียงชนดังขึ้นนักศึกษาทรงตัวไม่อยู่จากส้นสูงที่ใส่ทำให้โซเซเล็กน้อยท่าจะล้ม เซโน่จับไหล่แล้วเข้าประครองตัวทัน
“เป็นอะไรมากไหมครับ เจ็บตรงไหนไหม” เสียงทุ้มเอ่ยถามขึ้น
“สบายๆค่ะ อาจาร์…” หญิงสาวเงยหน้าขึ้นพร้อมกับชะงักกับคำพูด ดวงตาจ้องกันไปมาราวกับโลกหยุดหมุน
“เซโน่?”
หญิงสาวพึมพำออกมาแผ่วเบา ก่อนจะรีบดีดตัวขึ้นแล้วโค้งตัวคำนับเป็นเชิงว่าขอโทษอาจาร์ยท่านนี้
