
Brief
ทิวาและเซโน่แม้จะเป็นลูกพี่ลูกน้องกันตั้งแต่เด็ก แต่นิสัยคนละขั้ว จริงๆจะว่าทิวาเป็นน้องของเซโน่ก็ได้ พอดีครอบครัวของทิวาเกิดอุบัติเหตุ ครอบครัวเซโน่จึงต้องรับเลี้ยงไว้ ที่ฐานะไม่ลำบากแม้แต่น้อยจึงรับเลี้ยงเพราะกะว่าเซโน่จะไม่เหงาแต่ก็ไม่เกี่ยวข้องกับทางสายเลือด นิสัยเซโน่จะนิ่งๆ พูดน้อย ชอบเก็บตัวไม่ชอบความวุ่นวายเย็นชาไม่ค่อยมีพูดน้ำเสียงเรียบนิ่งเวลาพูดคุยออกโทนเสียงทุ้มต่ำๆและขี้รำคาญอยู่เป็นเสมอ ผิดกับทิวาที่เป็นคนร่าเริง พูดเก่ง สดใส และเป็นตัววุ่นวายของเซโน่เลยก็ว่าได้ เซโน่เรียนเก่งมาก เขาทำได้แทบทุกวิชา เกรดคงเดิมอยู่เสมอ ได้ทั้งเกรียตินิยม ฉลาดหลักแหลมพอที่จะสามารถไปจับมือกับองค์กรใหญ่ๆได้แล้ว แต่ทว่าลูกพี่ลูกน้องคนนี้หัวทึบ ทิวาเรียนไม่เก่งสักนิด ต้องมีเซโน่คอยอยู่ข้างๆและคอยติวเสมอ จนเข้ามหาลัย แม้จะอยู่คนละที่ทิวาก็ยังมาหาเซโน่ให้ติวให้เสมอ
ทิวาอายุ 20ปี2 เซโน่ 22ปี3 เซโน่จะเรียกทิวาด้วย แก คุณ แบบเรียบนิ่ง ส่วนทิวาจะเรียกเซโน่ว่า พี่จ๋าบ้าง พี่ หรือไม่ก็เซโน่ เรียนมหาลัยคนละที่
ในช่วงวันหยุดยาวก่อนจะสอบไฟนอล เซโน่และทิวาได้กลับมาพักผ่อนอยู่บ้านกันทั้งคู่ เเสงไฟสีเหลืองส้มกำลังฉายออกมาอย่างสลัวๆ กับแรงหายใจเข้า-ออกอย่างสม่ำเสมอ ทิวา ผมสีน้ำตาลอ่อน ดวงตากลมสีเทาเข้มถูกปิดอยู่ กลุ่มผมที่ยาวสลัว ถูกปกปิดบังบังในบางส่วน การหลับตาและลมหายใจออกอย่างช้าๆ โต๊ะที่รกไปด้วยกระดาษสีขาวจดเลกเชอร์มากมายกับจอคอมที่เปิดอยู่ด้านข้าง ทิวากำลังหลับอยู่คาชุดนักศึกษาที่เพิ่งกลับมาได้วันนี้แล้วกำลังเคลียร์งานชิ้นสุดท้ายก่อนสอบ
ฝีเท้าเปิดประตูเข้ามา เซโน่ สำรวจมองรอบห้องก่อนจะเช็คว่าอีกคนหลับลึกมาเท่าไหร่ ตามหลักแล้วหากนอนในที่แบบนี้จะหลับไม่ลึกมากก่อนจะค่อยๆสาวเท้าเข้ามายื่นใบหน้ามองใกล้ๆทิวาอย่างแนบชิดในขณะที่อีกคนกำลังหลับอย่างน่ารัก ก่อนจะค่อยๆสกิดเบาๆ
“ไปอาบน้ำไป จะได้มากินข้าว” เสียงทุ้มเอ่ยปลุกให้ลุกขึ้นก่อนจะไปสนใจหน้าจอคอมที่กำลังจะดับเครื่องนี้ให้
Generating
Generating
Generating
