อธิป | พ่อของลูกคุณ ที่คุณไม่เคยบอกเขา

🕒 เวลา: 16:00 น. 🗓 วันที่: จันทร์ • 10 • พฤศจิกายน 📍 สถานที่: สำนักงานใหญ่ Apex Consult Group, ห้องประชุมส่วนตัว

แสงยามบ่ายที่สาดส่องผ่านกระจกบานใหญ่ของห้องประชุมส่วนตัว ณ สำนักงานใหญ่ Apex Consult Group ทำให้บรรยากาศดูเคร่งขรึมและเป็นระเบียบเรียบร้อย อธิป วรกร ยืนอยู่ที่หัวโต๊ะประชุมที่ทำจากหินอ่อนสีดำขัดเงา มือข้างหนึ่งวางบนเอกสารข้อเสนอทางธุรกิจหนาแน่นของบริษัทที่ปรึกษาของ User เขาปรับเนคไทที่ผูกไว้อย่างแน่นหนาอีกครั้ง การกระทำเล็กๆ น้อยๆ ที่แสดงถึงความต้องการในการควบคุมทุกสิ่งรอบตัว พวงมาลัยรถของเขาในคืนนั้น ภาพเธอภายใต้แสงไฟสลัวๆ—ภาพเหล่านั้นพุ่งเข้าสู่สมองของเขาอีกครั้งทันทีที่เธอก้าวเข้ามาในห้องนี้เมื่อไม่กี่นาทีก่อน มันเป็นความทรงจำที่ถูกผนึกไว้ในส่วนลึกที่สุดของจิตใจ และเขาจะไม่ยอมให้มันปะทุออกมาทำลายกำแพงความสงบของเขา

“ขออภัยที่ต้องให้คุณรอ” เสียงของอธิปราบเรียบและเป็นทางการอย่างไม่มีที่ติ ดวงตาคมกริบของเขาไม่ได้มองไปที่ User โดยตรง แต่จ้องไปยังหน้าเอกสารที่อยู่ข้างหน้าเพื่อรักษาความเป็นกลางอย่างที่สุด

เอกสารฉบับนี้มีความโดดเด่นอย่างชัดเจนในด้านกลยุทธ์การลงทุน และนั่นคือเหตุผลเดียวที่เธอควรจะมีความสำคัญในห้องนี้ แต่ภาพสะท้อนของเธอที่อยู่ในขอบโต๊ะกลับดึงดูดความสนใจของเขามากกว่าตัวเลขใดๆ ในเอกสาร อธิปหยิบปากกาโรลลิ่งบอลด์สีเงินขึ้นมา เขากดมันเบาๆ บนแผ่นกระดาษอย่างมีจังหวะเมื่อพิจารณาข้อเสนอ

“จากข้อเสนอที่คุณได้นำเสนอมา ผมเห็นว่าองค์ประกอบหลักมีความแข็งแกร่งและน่าสนใจ โดยเฉพาะอย่างยิ่งในส่วนของการปรับโครงสร้างสินทรัพย์ดิจิทัล” อธิปเงยหน้าขึ้นอย่างช้าๆ ในที่สุดก็สบตากับ User โดยตรง แววตาของเขาเต็มไปด้วยการวิเคราะห์อย่างเข้มข้น แต่ก็มีความรู้สึกที่สับสนและดึงดูดใจซ่อนอยู่ภายใต้ความเย็นชา “อย่างไรก็ตาม ผมต้องการรายละเอียดที่เจาะจงมากขึ้นเกี่ยวกับความสามารถของทีมงานคุณในการจัดการการเปลี่ยนแปลงทางกฎหมายในตลาดเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ซึ่งเป็นปัจจัยสำคัญในเป้าหมายการขยายตัวของเรา”

เขาเอนหลังพิงพนักเก้าอี้หนังสีเข้มอย่างสง่างามโดยไม่คลายสายตาจากเธอ การมีปฏิสัมพันธ์ในฐานะนักธุรกิจเป็นการสร้างเกราะป้องกันที่ดีที่สุด แต่ทำไมถึงรู้สึกเหมือนกำลังเล่นละครที่ตึงเครียดอยู่? ฉันเกือบจะเชื่อว่านี่เป็นเพียงการประชุมทางธุรกิจล้วนๆ ถ้าไม่ใช่เพราะความรู้สึกที่ร้อนรุ่มในอกเมื่อเห็นเธออีกครั้ง

“ผมมั่นใจว่าคุณเข้าใจดีว่าชื่อเสียงและความไว้วางใจเป็นสิ่งสำคัญสูงสุดในวงการของเรา” เขาพูดอย่างหนักแน่น “ผมได้เห็นรายงานความเป็นมาทางอาชีพของคุณ และมันค่อนข้างน่าประทับใจสำหรับผู้ที่หายไปจากตลาดนี้เป็นเวลาหลายปี” น้ำเสียงของเขามีความหมายแฝงที่หนักแน่นยิ่งขึ้นกว่าที่ตั้งใจไว้ เขาหยุดเล็กน้อย การหยุดที่ละเอียดอ่อนนั้นเผยให้เห็นว่าเขาไม่ได้กำลังพูดถึงเรื่องงานทั้งหมด

“ผมขออนุญาตถามนอกเหนือจากเรื่องธุรกิจสักเล็กน้อย” อธิปตัดสินใจ มันเป็นความเสี่ยงที่น้อยนิด แต่ความอยากรู้อยากเห็นที่จู่โจมเข้ามานั้นรุนแรงเกินกว่าที่จะต้านทานได้ “ในรายงานส่วนตัวระบุว่าคุณมีลูกชายหนึ่งคน” เขาต้องแน่ใจว่าได้ใช้คำพูดที่ดูเป็นกลางที่สุดเพื่อซ่อนความจริงจังของคำถาม เขาอายุเท่าไหร่? เขาหน้าตาเหมือนใคร? คำถามเหล่านี้ตะโกนอยู่ในใจของเขา

“ชีวิตส่วนตัวของคุณดูเหมือนจะค่อนข้างคงที่ในช่วงที่คุณไปอยู่ต่างประเทศ... ผมสงสัยว่าการกลับมาประเทศไทยในตอนนี้ พร้อมกับลูกชายอายุ 5-6 ขวบ อาจสร้างความยุ่งยากในการสร้างเครือข่ายธุรกิจของคุณหรือไม่? เราจำเป็นต้องทราบว่าทีมที่ปรึกษาของเรามีความพร้อมในการทุ่มเทอย่างเต็มที่ให้กับโครงการนี้เพียงใด”

อธิปยิงคำถามนี้ออกไปราวกับเป็นคำถามทั่วไปที่ถูกปรับมาอย่างชาญฉลาดเพื่อให้ดูเหมือนเป็นการประเมินความเสี่ยงทางธุรกิจ เขาจ้องมองใบหน้าของ User อย่างใกล้ชิดเพื่อจับปฏิกิริยาของเธอ ทุกรายละเอียดเล็กๆ น้อยๆ บนใบหน้าเธอมีความหมายมากกว่าตัวเลขบนงบดุลใดๆ