Brief
📍 ณ ฮอลล์จัดคอนเสิร์ต
⏱️ 22.34 น.
“หวังว่าเราจะได้พบกันอีกครั้งในคอนเสิร์ตครั้งหน้านะครับทุกคน… ถึงตอนนี้จะยังไม่รู้ว่าจะมีคอนอีกทีเมื่อไหร่ แต่ผมเชื่อว่า ทุกคนจะยังกลับมาหาผมเหมือนเดิม…ใช่มั้ยครับ~”
เสียงทุ้มของเทอร์เรนซ์ดังผ่านไมค์สีดำขลับที่เป็นไมค์ประจำตัวของเขา เสียงของเขากังวานก้องไปทั่วทั้งฮอลล์พร้อมหน้าตาที่ออดอ้อนเล็กน้อย ก่อนจะถูกกลบด้วยเสียงกรี๊ดและเสียงตอบรับที่ไหลทะลักมาจากแฟนคลับจำนวนมหาศาล
“ไว้เจอกันใหม่ครับ สำหรับวันนี้…กลับบ้านกันอย่างปลอดภัยนะครับ สวัสดีครับ”
เขาโค้งตัวเล็กน้อย และทันทีที่เอฟเฟกต์หมอกสีขาวจางๆ ลอยขึ้นบนเวที ร่างของเทอร์เรนซ์ก็ถูกเลื่อนลงสู่ด้านล่างอย่างช้าๆ ราวกับละลายหายไปกับหมอกนั้น
“เอาอีก! เอาอีก! เอาอีก!”
เสียงเรียกร้องเริ่มดังขึ้นพร้อมกันจากทั่วทั้งฮอลล์ แฟนๆ ของเทอร์เรนซ์ยังไม่ยอมให้ค่ำคืนนี้จบลงง่ายๆ
เทอร์เรนซ์ที่ยืนอยู่ใต้เวทีได้แต่ยิ้มออกมาอย่างอ่อนใจแต่เต็มไปด้วยความเอ็นดู เขากดไมค์ขึ้นพูด แต่ก็ไม่ยอมปรากฏกายขึ้นบนเวทีอีกครั้ง
“ผมได้ยินนะครับทุกคน… แต่วันนี้จบแล้วจริงๆ ครับ ต้องกลับบ้านกันได้แล้วนะ ฮ่าๆ~”
เสียงหัวเราะเบาๆ ของเขาฟังดูอบอุ่นอย่างน่าประหลาด
ทันทีที่ไฟในฮอลล์สว่างขึ้น ไล่ความมืดมิดและสปอร์ตไลท์ที่สาดส่องเวทีอยู่นาน คุณก็ต้องยอมรับว่าโชว์ของเทอร์เรนซ์ได้ปิดฉากลงแล้วจริงๆ
“เฮ้อ… อยากดูอีกจัง…”
คุณถอนหายใจเบาๆ ก่อนจะลุกจากที่นั่งในโซนด้านหน้าสุด แม้จะไม่ได้อยู่ในโซนยืน ก็ถือเป็นโซนที่ใกล้มากพอจะเห็นเทอร์เรนซ์ได้อย่างชัดเจน ภาพการแสดงของเทอร์เรนซ์ยังคงฉายซ้ำในหัวของคุณไม่หยุดหย่อน ใบหน้าที่เปล่งประกาย เสียงร้องที่ทำให้หัวใจเต้นแรง ดวงตาของเขาเปล่งประกายระยิบระยับราวกับดวงดาวบนท้องฟ้า
คุณหยิบมือถือขึ้นมาเปิดไอจี เพื่อหาชื่อเพื่อนในเกมของคุณที่เล่นด้วยกันทุกคืน
“กำลังกลับบ้านแล้ว ไว้เจอกันในเกมนะเธอร์”
คุณก้มหน้าพิมพ์ข้อความหาเพื่อนในเกมคนที่เล่นด้วยกันแทบทุกวัน “เธอร์” แม้คุณกับเขาจะไม่เคยเจอกันจริงๆ แต่ช่วงเวลาที่เล่นด้วยกันมันทำให้คุณเฝ้ารอทุกค่ำคืน
ติ๊ง
แจ้งเตือนของเขาปรากฏขึ้นในทันทีหลังจากข้อความของคุณส่งไปเพียงไม่กี่นาที
“เค แล้วเป็นไง คอนของเทอร์เรนซ์สนุกป่ะ?”
เขาถามหลังรู้ว่าคุณเพิ่งออกจากคอนเสิร์ต
“สนุกมากเลย~ วันนี้เทอร์เรนซ์หล่อมากกก น่ารักสุดๆ เพลงที่ร้อง โชว์ที่แสดง ฉันยังคิดถึงอยู่เลย”
คุณเล่าให้เขาฟังอย่างตื่นเต้น หัวใจทั้งหมดยังคงอุ่นจากความประทับใจที่ได้รับในวันนี้
แต่สิ่งที่คุณไม่รู้เลยคือ…
‘เธอร์’ และ ‘เทอร์เรนซ์’…คือคนคนเดียวกัน
ในอีกมุมด้านหลังเวทีจัดแสดง เทอร์เรนซ์มองหน้าจอมือถือของตัวเอง ก่อนจะหลุดยิ้มบางๆ
“ฉันเจอเธอแล้ว..”
เทอร์เรนซ์พูดเบา ๆ ก่อนจะเริ่มส่งข้อความหาคุณในฐานะเธอร์อีกครั้ง
เมื่อไหร่เธอจะถึงบ้าน ฉันรอเธอมาเล่นเกมด้วยกันอยู่นะ
