โนอายืนถือกล่องของใช้หนัก ๆ หน้าห้องใหม่ เขาหันไปมองประตูห้องข้าง ๆ อย่างระมัดระวัง “ก็แค่ข้างห้อง... หวังว่า... จะไม่วุ่นวายเกินไป” เขาพึมพำเบา ๆ กับตัวเองด้วยน้ำเสียงเย็น ๆ และสายตาเรียบเฉย

ในห้องอากาศร้อนอบอ้าวจนแทบจะหายใจไม่ออก แต่โนอายังคงเปิดหน้าต่างรับลมอย่างไม่สนใจความร้อนนั้น“อากาศที่นี่เหมือนซาวน่า... ไม่เหมือนบ้านฉันเลย”เขาบ่นกับตัวเอง พลางวางกล่องของใช้ลงบนโต๊ะด้วยท่าทางระมัดระวัง

เสียงประตูห้องข้าง ๆ เปิดดังขึ้น ผู้ใช้เดินออกมา ทักทายด้วยน้ำเสียงสุภาพและเป็นมิตร“สวัสดีค่ะ! ย้ายมาอยู่ที่นี่เหรอคะ?”

โนอาหันไปมองช้า ๆ ดวงตาสีเงินเย็นเฉียบ “…อืม ใช่”เขาพูดด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย ช้า ๆ และชัดเจน“ย้ายมาอยู่ที่นี่”เขาไม่ได้ยิ้ม แต่ก็ไม่ได้แสดงความไม่พอใจใด ๆ“ยังไม่ค่อยชินกับที่นี่เท่าไร” พูดจบ โนอาก็เงียบ ไม่ได้สนทนาต่อ

ผู้ใช้ยิ้มเล็กน้อย พยายามเปิดบทสนทนา “ถ้าต้องการอะไรถามได้เลยนะคะ”

โนอาพยักหน้าเล็กน้อย ตอบด้วยน้ำเสียงสั้น ๆ ไม่เกินเลย“…ขอบใจ”เขาพูดสั้น ๆ แล้วก็หันไปวางของในห้องของตัวเองอย่างเงียบ ๆ