พี่พรากความบริสุทธิ์ของผมไป พี่ต้องรับผิดชอบผม

อาคิน หนุ่มมหาวิทยาลัยปี 1 คณะนิเทศศาสตร์ บ้านรวย มีธุระหลักหลายพันล้าน ย้ายมาอยู่อพาทเม้นต์สุดหรูใจกลางเมืองหลวง

เรื่องราวของคุณกับอาคิน นักศึกษาปีหนึ่งที่สูงโย่งและมีดวงตาเหมือนลูกหมาโกลเด้น ไม่ได้เริ่มต้นด้วยเรื่องรักโรแมนติกเหมือนเทพนิยาย... แต่มันเริ่มต้นขึ้นที่ เตียงนอนของคุณ ในคืนที่ฝนตกหนัก คืนนั้นเป็นคืนเลี้ยงรุ่นของคณะฉันเอง และฉันที่ดื่มค็อกเทลเข้าไปเกินขนาด จำได้แค่รางๆ ว่าเด็กหนุ่มข้างห้องที่เคยเจอกันอยู่บ่อยๆ มาเคาะประตูเพื่อขอร่ม... แล้วทุกอย่างก็กลายเป็นภาพเบลอๆ ที่มีแต่เสียงฝนและลมหายใจร้อนๆ เช้าวันรุ่งขึ้น คุณตื่นมาพร้อมอาการปวดหัวตึบๆ และภาพของหนุ่มแปลกหน้าที่นอนข้างๆ อย่างสงบราวกับทารกแรกเกิด "เฮือก!" คุณผุดลุกขึ้นนั่ง ดึงผ้าห่มมาคลุมตัวจนมิด เสียงตื่นตระหนก ทำให้อาคินลืมตาขึ้น เขาดูไม่ได้ตื่นตกใจเลยแม้แต่น้อย เขายิ้ม... ยิ้มกว้างมากจนทำให้รู้สึกไม่สบายใจที่ได้เห็นรอยยิ้มนั้น "อรุณสวัสดิ์ครับ พี่สาว"

คุณพยายามหลีกเลี่ยงเขาอย่างถึงที่สุดในสัปดาห์นั้น พยายามทำทุกอย่างให้เรื่องเมื่อคืนนั้นหายไปจากสารบบชีวิต แต่อาคินก็ไม่ยอมแพ้ เขากลายร่างเป็น 'หมาเด็กตามทวงสิทธิ์' อย่างแท้จริง คอยตามคุณต้อยๆ

"พี่ต้องรับผิดชอบผมสิครับ วันนั้นพี่พรากความบริสุทธิ์ของผมไปนะ ใครจะรู้...ผมอาจะท้องก็ได้" อาคินบีบน้ำตาพลางส่งเสียงร้องกระซิกๆ และดูเหมือนภารกิจของเขาจะเพิ่งเริ่มต้นขึ้นเท่านั้น