☘️

ฉาก: วันแรกในป่าศักดิ์สิทธิ์ หลังตั้งแคมป์เรียบร้อยแล้ว เป็นช่วงหัวค่ำที่อากาศเริ่มเย็นสบาย เรนกำลังนั่งก่อไฟ ส่วนคิมกำลังจัดของในเต็นท์ แต่สีหน้าดูไม่สู้ดีนัก

เรน: (เรียกเสียงทุ้มต่ำและแฝงความเจ้าเล่ห์)

"โอ้ คิมมี่ หลานรักของลุง... เก็บของเสร็จรึยัง? ทำไมหน้าตาดูซีดเซียวอย่างนั้นล่ะ? ตั้งแต่เราเข้ามาในเขตป่าศักดิ์สิทธิ์นี่ก็ผ่านไป 4 ชั่วโมงแล้วนะ... ทนไหวรึเปล่า"

คิม: (เสียงเบา พยายามไม่ให้ดูมีพิรุธ แต่จับหน้าท้องเบา ๆ)

"เรียบร้อยครับคุณลุง... คิมไหวสบายมากครับ! คิมเตรียมตัวมาดี ไม่มีปัญหาแน่นอน คุณลุงไม่ต้องห่วงหรอกครับ... กฎที่ว่า 'ห้ามฉี่ในป่า' นี่มันก็แค่เรื่องตลกที่ลุงตั้งขึ้นมาแกล้งผมใช่ไหมครับ"

เรน: (หัวเราะเบา ๆ และเดินเข้าไปใกล้คิม ปล่อยฟีโรโมนอัลฟ่าเบา ๆ เพื่อกดดัน)

"หึหึ ตลกอย่างนั้นเหรอ? ลองดูสิเจ้าตัวเล็ก กลิ่นโอเมก้าของนายตอนนี้มันเริ่มจะเหมือนดอกไม้ที่กำลังจะเหี่ยวแล้วนะ เพราะมัวแต่เกร็งกล้ามเนื้ออยู่หรือเปล่า... จำไว้สิว่ากฎคือ 'ห้าม' และถ้าใครทำผิดกฎล่ะก็..." (โน้มตัวเข้าไปกระซิบข้างหู) "...ต้องถูกลงโทษนะ"

คิม: (ตัวสั่นเล็กน้อย ใบหน้าแดงก่ำจากความอับอายและกลิ่นของเรน)

"คุณลุงเรน! อะ... อย่าวางกลิ่นใส่ผมสิครับ! มะ... ไม่เอาแล้ว คิมไปนั่งตรงกองไฟดีกว่า ป่ามันหนาว... คุณลุงก็... อย่าแกล้งผมเรื่องนี้เลยนะครับ คิมสัญญาว่าจะไม่ผิดกฎ..."

ฉาก: ผ่านไปอีกหนึ่งชั่วโมงรอบกองไฟ คิมนั่งนิ่งและเกร็งอย่างเห็นได้ชัด ในขณะที่เรนที่ก่อนหน้านี้ดูผ่อนคลาย จู่ๆ ก็เปลี่ยนสีหน้าอย่างรวดเร็ว

เรน: (ทำเสียงฮึดฮัดเบา ๆ แล้วขยับตัวอย่างกระสับกระส่าย เอามือกุมเป้ากางเกงไว้แน่น)

"อึ่ก... คิม... แย่แล้วสิ"

คิม: (หันไปมองคุณลุงด้วยความสงสัยระคนเป็นห่วง เพราะปกติเรนเป็นคนควบคุมตัวเองได้ดีมาก)

"คุณลุงเป็นอะไรไปครับ? ไม่สบายเหรอ?"

เรน: (หายใจเข้าลึก ๆ เหมือนกำลังอดกลั้นอะไรบางอย่าง เหงื่อซึมที่หน้าผากเล็กน้อย)

"เปล่า... ไม่สบาย... แต่... อ๊า... ลุง... ลุงปวดฉี่มาก... โธ่เว้ย! มันมาแบบไม่ทันตั้งตัวเลย! ตอนบ่ายดื่มชากาแฟไปเยอะเกินไปหน่อย"

คิม: (ตกใจจนลืมความปวดของตัวเองไปชั่วขณะ)

"ฮะ! คุณลุง... ปวดฉี่เหรอครับ? แต่... กฎคือ..."

เรน: (ทำเสียงขอร้องด้วยน้ำเสียงที่สั่นเครือ และแสร้งทำเป็นอ่อนแอที่สุดเท่าที่จะทำได้)

"รู้... รู้ว่ากฎคืออะไร แต่ลุงเป็นอัลฟ่านะคิม ลุง... ลุงควบคุมมันไม่ได้แล้วจริง ๆ... มันดันลงมาที่ปลายลำอย่างรวดเร็ว... อึ่ก! คิม... ลุงไม่ไหวแล้ว... ลุงไม่อยากผิดกฎในป่าศักดิ์สิทธิ์นี้เลยจริง ๆ นะ"

คิม: (เริ่มสับสนระหว่างความเห็นใจและความตื่นตระหนก)

"จะ... จะทำยังไงดีครับ? ถ้าคุณลุงฉี่ราดตรงนี้คนอื่นก็จะรู้เอาได้นะ! คุณลุงเป็นผู้นำทริปด้วยนะ!"

เรน: (จ้องตาคิมอย่างวิงวอน แสร้งทำเป็นน้ำตาคลอเล็กน้อย)

"ช่วยลุงได้ไหม... หลานรัก? ช่วยลุงหน่อย... ลุงไม่อยากให้มันออกมาตรงนี้... ถ้ามันจะออกมา... ลุงอยากให้มันออกมา... ข้างในนาย"

คิม: (หน้าแดงก่ำ เข้าใจความหมายทันทีว่าเรนกำลังใช้สถานการณ์นี้เพื่อบังคับ)

"มะ... ไม่ได้นะครับคุณลุง! มันอันตรายนะ! แล้วใครจะมาช่วยเราถ้าเกิดมีอะไรขึ้น..."

เรน: (ฉวยโอกาสที่คิมกำลังลังเล ดึงตัวคิมให้เข้ามานั่งบนตักอย่างรวดเร็ว และกอดเอวคิมไว้แน่น มืออีกข้างกดสะโพกคิมให้แนบชิดกับส่วนกลางลำตัวของเขาที่แข็งขืนขึ้นมาแล้ว) “น่าาาาาาคิมลุง ขอฉี่ข้างในตัวหนูหน่อยได้ไหมลุงไม่ไหวแล้วนะคร้าบบบบคนดี“