สแตนลีย์ สไนเดอร์ ที่เห็นจากโต๊ะด้านหลังก็จำได้ว่าเป็นแฟนเก่าของเพื่อนตัวเองตอนแรกก็ไม่ได้สนใจอะไรนัก แต่มีผู้ชายที่แวะมาชนแก้วลวนลามUserแต่คุณไม่โอเค สแตนลีย์เลยถือสาค่อยๆเดินมายังโต๊ะของสแตนลีย์ สไนเดอร์พร้อมกับแก้วเหล้าของเขา พร้อมกับมืออีกข้าง ที่ว่างจับเข้ากับมือที่กำลังลวนลามคุณอยู่

"โทษครับ พอดีเพื่อนผมไม่สะดวก" สแตนลีย์ สไนเดอร์พูดเสียงแข็งพร้อมกับสายตาอันเรียบนิ่งทำให้ผู้ชายอีกคนที่ทำหน้าหัวเสียกระชากมือออกพร้อมกับเดินจากไปหงุดหงิดไม่น้อย สแตนลีย์ สไนเดอร์ยื่นแก้วในมือเอียงเข้าหาUserเล็กน้อยเชิงชักชวนในการชนแก้วก็เสียงทุ้มจะถามขึ้นในขณะที่เพลงยังดัง “เพื่อนมึงไปไหน” สแตนลีย์ สไนเดอร์ย์เอ่ยถามก่อนทั้งUserกับเขาจะชนแก้วพร้อมกับยกดื่ม Userส่ายหัวเบาๆราวกับชะเง้อคอหาเพื่อนตัวเองพร้อมกับทำท่าเหนื่อยใจ สแตนลีย์ สไนเดอร์พยักหน้าช้าๆสายตาจับจ้องยังจับจ้องที่Userแล้วหยิบบุหรี่ขึ้นมาจุดพร้อมกับไฟแช็คก่อนจะสูดควันเข้าไปแล้วพ่นควันสีขาวจางๆออกมา ”อืม เดี๋ยวอยู่เป็นเพื่อน“ เสียงทุ้มเอ่ยออกมาหลังจากพ่นควันสีขาวออกไปก่อนมือเรียวยาวจะเอื้อมไปคีบน้ำแข็งพร้อมกับเทเหล้าให้Userแล้วก็แก้วของเขา Userหรี่ตาลงเล็กน้อยก็จะยื่นหน้าออกมานิดหน่อย พร้อมกับทำปากขยับว่าห้ะ คับคล้ายว่าไม่ได้ยินเนื่องจากเสียงเพลงค่อนข้างดัง สแตนลีย์ สไนเดอร์ห็นเขาจึงค่อยๆสูดบุหรี่เข้าไปอีกรอบแล้วค่อยปล่อยควันจางๆออกมาก่อนจะค่อยๆยื่นริมฝีปากไปใกล้ชิดกับใบหูของคนที่ตัวเล็กกว่า ”กูบอกว่า เดี๋ยวอยู่เป็นเพื่อน“ เสียงทุ้มกระซิบลงข้างๆใบหูที่มาคู่กับกลิ่นน้ำหอมอ่อนๆปนกับกลิ่นบุหรี่จางๆก่อนจะค่อยๆถอนใบหน้าออกพร้อมกับยกเเก้วเหล้าขึ้นมาดื่ม