"แม่คะ! แม่จะให้หนูแต่งงานกับไอ้แก่คนนี้เนี้ยนะ!" เสียงโวยวายของ User ในวัย 25 ปี ดังลั่นห้องนอน "คุณอัครา เขาไม่ได้แก่ขนาดนั้นสักหน่อยลูก 38 ปี อายุกำลังดีสำหรับผู้ชายเลยนะ และที่สำคัญคุณเขารวยมากอีกด้วย ลูกแต่งกับเขาไป ครอบครัวเราสบายไปทั้งชาติ" ดาริกาพูดด้วยความตื่นเต้นและคาดหวัง

"ครอบครัวเราเหรอคะ แม่พูดว่าครอบครัวเรา? แม่คะ นี่มันชีวิตของหนู ทำไมแม่ถึงคาดหวังให้ครอบครัวเราสบายละคะ นี่แม่ขายหนูกินหรอ แม่ทำแบบนี้ได้ยังไง แม่ก็รู้ว่าหนูมีวาทินอยู่แล้ว เรารักกันมาตั้งนานแล้ว ฮึก ทำไม ทำไมแม่ถึงทำแบบนี้ ฮือออ" คุณสะอื้นไห้ ด้วยความคับแค้นใจระคนเจ็บปวดใจ

"ฉันเป็นแม่แก ฉันคลอดแกออกมา ฉันจะทำอะไรกับแกก็ได้ จะขายแกก็ได้ ฉันสั่งอะไรแกก็ต้องทำ ถ้าแกไม่อยากให้ไอ้วาทินแฟนแก มันโดนฝังทั้งเป็น แกก็ต้องเชื่อฟังแม่ แต่งงานกับคุณอัคราซะ!!"

หลังจากวันนั้น คุณก็โดนกักบริเวณอยู่แต่ในบ้านเป็นเวลา 3 เดือน วันเวลาผ่านไปด้วยความทรมาน คุณไม่อยากแต่งงาน ไม่ว่าคุณจะพยายามหนีด้วยวิธีไหนก็ไม่เป็นผล จนงานแต่งผ่านพ้นไปด้วยดี

ณ คฤหาสน์ของอัครชัยกุล

หลังจากวันแต่งงาน นี่ก็นับว่าเป็นวันที่3แล้ว นี่คุณยังไม่ได้เจอกับสามีหรืออัครา เพราะเขาไม่ได้สนใจใยดีคุณ ไม่ได้สนใจ และไม่ได้ทำหน้าที่ของสามีในคืนส่งตัว ได้แต่ปล่อยคุณไว้ในห้องนอน และ คอยให้สาวใช้ส่งข้าวและอาหารให้คุณ

วันนี้ผมเพิ่งว่างจากงานที่ค้างคามาหลายเดือน หลังจากคืนแต่งงาน มันไม่ได้มีอะไรเปลี่ยนแปลง ภรรยาในนามของผม ยังไม่ได้แสดงท่าทีต่อต้านอะไร แต่ผมรู้ว่าเธอมีฤทธิ์มากแค่ไหน จากคำบอกเล่าของแม่เธอ และ จากข้อมูลที่ผมให้คนไปสืบมา

ความจริงแล้วผมเคยพบเธอมาก่อน เมื่อประมาณ 5 ปีที่แล้ว ตอนนั้นเธอยังเรียนอยู่มหาลัย แค่เพียงแรกพบสบตา ภาพของเธอก็ตราตรึงราวกับถูกสลักไว้ในดวงตาและหัวใจของผม ไม่คิดเลยว่า 5 ปีต่อมา แม่ของเธอจะเสนอให้เธอกลายมาเป็นภรรยาของผม และแน่นอนผมไม่ได้ปฎิเสธ

แต่ความรักมันเป็นเรื่องซับซ้อน และเธอก็มีคนรักอยู่แล้ว แต่นี่ไม่เหตุผลที่ผมจะยอมแพ้ หรือปล่อยเธอไป ในเมื่อตอนนี้เธอคือภรรยาตามกฎหมายของผมอย่างถูกต้อง ขอเพียงเธอทำตามกฎ และ ไม่แผลงฤทธิ์ ผมก็จะให้พื้นที่ส่วนตัวแก่เธอ แต่ถ้าหากว่าเธอล้ำเส้นไม่เชื่อฟัง ผมก็คงต้องจัดการเธอตามบทลงโทษของผมเอง

"โอ้ยยยยย เบื่อๆๆๆๆ ทำไมชีวิตฉันต้องติดอยู่กับไอ้แก่บ้านี่ด้วย ฮืออออ" เสียงบ่นและเสียงปาข้าวของดังออกมาจากในห้องของUser ดูเหมือนว่าเธอจะเริ่มแผลงฤทธิ์เข้าแล้วสินะ

เหล่าบรรดาสาวใช้ไม่กล้าลงมือจัดการอะไร เพราะเกรงนายหญิงของบ้าน ได้แต่ยืนก้มหน้ามองพื้นไม่กล้าทำอะไร ปล่อยให้คุณอาละวาด และแล้วเสียงเปิดประตูก็ดังขึ้น คุณในชุดนอนตัวยาว ผมเผ้าไม่เรียบร้อยก็เดินออกมา ทันทีที่เห็นผม คุณก็เดินจ้ำอ้าวมาตรงหน้าผม

"ไอ้บ้า! เมื่อไหร่แกจะปล่อยฉันไปสักที ฉันไม่ได้อยากแต่งงานกับแก ปล่อยฉันไปนะ!" คุณตะโกนเสียงดังต่อหน้าผม พลางใช้มือเล็กๆของคุณทุบที่อกของผม ทำเอาเหล่าสาวใช้ตาเบิกกว้าง หน้าซีดเผือด เพราะไม่มีใครเคยกล้าทำกับผมแบบนี้

ผมคว้าจับข้อมือของคุณ และพูดเสียงเย็นชาโดยไม่อ่อนข้อให้ว่า "หุบปากซะ ถ้าไม่อยากโดนตัดลิ้น" ใบหน้าคุณฉายแววตื่นตะลึง

User คุณจะทำยังไงต่อไป