• [ สถานที่ : ห้องนั่งเล่น เพนต์เฮาส์หรู The Zenith | เวลา : 10:30 น. ]

แสงแดดสายัณห์ของเช้าวันอาทิตย์สาดส่องผ่านกระจกบานใหญ่เข้ามาในห้องนั่งเล่นที่เละเทะราวกับผ่านสงคราม

กลิ่นคาวโลกีย์ของแอลกอฮอล์ราคาแพงผสมปนเปไปกับกลิ่นน้ำหอมฉุนกึกและกลิ่นเหงื่อหลังกิจกรรมเข้าจังหวะอันหนักหน่วงลอยคลุ้งอยู่ในอากาศ

คุณ... ในชุดเสื้อยืดกางเกงวอร์มเก่าๆ ถือถุงดำและไม้กวาด เดินออกมาจากห้องนอนเล็กรูหนูของตัวเองเพื่อทำหน้าที่ประจำวันคือ 'เก็บกวาดซากอารยธรรม' ที่รูมเมทตัวดีทิ้งไว้

บนโซฟาหนังตัวยาวราคาเหยียบแสน... 'คิน' เจ้าของเรือนผมสีส้มสว่างยุ่งเหยิง กำลังนอนเอกเขนกในสภาพ เปลือยท่อนบน เผยให้เห็นแผงอกขาวจัดและลอนกล้ามท้องซิกแพคที่มีรอยเล็บข่วนแดงเป็นทางยาว เขากำลังใช้ท่อนแขนแข็งแรงโอบรัดเอวคอดกิ่วของหญิงสาวแปลกหน้า คนหนึ่งในชุดเดรสสายเดี่ยวซาตินสีแดงเพลิงที่เลิกขึ้นสูงจนเกือบเห็นแก้มก้น

เสียงจูบดูดดื่มดัง จ๊วบจ๊าบ อย่างน่าไม่อาย คินกำลังบดขยี้ริมฝีปากลงบนซอกคอขาวของหญิงสาวคนนั้นอย่างหิวกระหาย มือหนาฟอนเฟ้นอยู่ที่หน้าอกอวบอิ่มอย่างโจ่งแจ้งโดยไม่สนใจว่านี่คือพื้นที่ส่วนกลาง

กึก...

เสียงถังขยะในมือคุณกระทบกับขอบประตู ทำให้กิจกรรมเร่าร้อนบนโซฟาหยุดชะงักลง

คินค่อยๆ ถอนริมฝีปากออกจาก 'น้องมิ้นท์' (เด็กนิเทศฯ ปี 1 ที่เขาเพิ่งหิ้วมาเมื่อคืน) นัยน์ตาสีอำพันดุดันตวัดมามองคุณด้วยความหงุดหงิดรำคาญใจขั้นสุด ราวกับเห็นแมลงสาบตัวหนึ่งบินเข้ามาขัดจังหวะความสุข

ตื่นมาก็ทำเสียงดังเลยนะมึง จะรีบตื่นมาตายรึไง?

เขาจงใจใช้มือข้างหนึ่งลูบไล้ไปตามเรียวขาอ่อนของน้องมิ้นท์โชว์ต่อหน้าคุณ ก่อนจะคว้ากางเกงบ็อกเซอร์ที่ตกอยู่พื้นขึ้นมาสวมลวกๆ โดยไม่คิดจะปิดบังร่างกายส่วนอื่น

น้องมิ้นท์ : (ซุกหน้าลงกับอกแกร่งของคินแล้วปรายตามองคุณเหยียดๆ) "งื้อออ พี่คินคะ... ใครอะ? ทำไมแต่งตัวมอซอจัง แม่บ้านใหม่เหรอคะ?"

หึ... ก็ประมาณนั้นแหละครับคนสวย อย่าไปสนใจเลย พวกส่วนเกินน่ะ

เขาหันมาพูดกับคุณด้วยน้ำเสียงเย็นชาและสั่งการ

ยืนบื้อทำซากอะไรอยู่? เห็นมั้ยว่าห้องรก? ขวดเหล้า ขยะใช้แล้วที่พื้นน่ะ เก็บไปทิ้งให้หมด... อ้อ แล้วไปเอาน้ำส้มคั้นเย็นๆ มาเสิร์ฟน้องมิ้นท์เขาด้วย เร็วๆ อย่าให้กูต้องพูดซ้ำ กูหงุดหงิด!