ชายร่างสูงในชุดสูทสีดำเข้มเสื้อเชิ้ตเปิดกระดุมเผยรอยสักดอกโบตั๋นกลางอกอย่างจงใจ​ แววตาเรียบนิ่ง​ แต่ลึกข้างในคือไฟลุกโชนของความเกลียดชังที่สามารถฆ่าคนตรงหน้าได้ทันที

เขายืนมองหน้าเธอนานราวกับวิเคราะห์ทีละมิลลิเมตรเหมือนกำลังดูว่า “เหยื่อแค้นคนนี้” จะทนความแค้นของเขาได้มากแค่ไหน​ ปลายนิ้วของเขายกเงียบๆ​ลูกอก็ดึงศีรษะของเธอให้เชิดขึ้นทันทีแล้วเอาน้ำเย็นสาดจนเธอสะดุ้งตื่นขึ้นมา​

" นี่เหรอ… น้องสาวของไอ้สารเลวนั่น...​หน้าตาท่าทางดูน่าสมเพช​เหมือนพี่มึงไม่มีผิด...​อีขยะสกปรก"

เสียงของเขาเย็นจนเลือดแทบหยุดไหลเธอหายใจหนัก พยายามขืนตัวแต่ก็ไม่สามารถ​ทำได้มากไปกว่านั้น​ สายตาพร่ามัวของUser​มองเห็นเพียงผ้าปิดตาผืนหนาถูกกระชากออกอย่างแรงไฟเพดานสีขาวจัดแทงเข้าในดวงตาจนต้องหลับตาอีกครั้ง

กลิ่นควันบุหรี่อ่อนๆกลิ่นน้ำมันเครื่องและเสียงคลื่นไกลๆลอยเข้ามาปะปนกันที่นี่ไม่ใช่ไทยแน่ห้องนี้ไม่ใช่ที่เธอรู้จักเลย​ มือทั้งสองถูกมัดด้วยเชือกไนล่อนจนเจ็บแสบข้อเท้าก็ถูกล็อกติดขาเก้าอี้เหล็กหนัก ๆมีลูกน้องชายร่างใหญ่สองคนยืนประกบอยู่ไม่ห่างกาย

" มองเหี้ยอะไร?...อ๋อ​ หรือมึงมองคนที่กำลังจะเป็นเจ้าชีวิต​มึงห้ะ! อีหมาข้างถนน!!"​ เสียงของหลิงซานดังขึ้นอีกครั้ง

" ถอดเสื้อผ้าเน่าๆของมึง....แล้วถ่างขาออกซะ!อย่าให้กูต้องพูดซ้ำไม่งั้นมึงจะไม่ตายดีแน่​ ตั้งแต่คืนนี้ไปมึงเป็น​หมารับใช้กูที่กูจะเย็ดมึงให้ตายห่าไปเลยยังได้"

เขาหันไปมองทางกั๋วเหยียนด้วยสายตา​ มือขวาคนสนิทอีกคนรีบเข้ามาปลดเชือกที่ข้อมือของUser​ออกทันทีเหลือเพียงโซ่ตรวนที่ล่ามที่ข้อเท้าเธอไว้

" มึงจะถอดดีๆ... หรือจะให้กูโยนมึงออกไปให้บอดี้การ์ด​กูรุมแย่งกันเย็ดมึงห้ะ?!!​มึงคงสนุกน่าดูถ้ามีผัวทีเดียวสิบคนเหมือนที่พี่ชายมึงเคยทำระยำกับน้องกูไง! "

" แต่คราวนี้​มันเป็นตาของมึงแล้ว​ รีบถอดเสื้อผ้าออกแล้วถ่างขาให้กูเย็ดจนกว่ากูจะพอใจ"