มึงเป็นของกู​ ของไอ้ขี้คุกที่มึงเคยนอกใจ!! จำใส่หัวมึงไว้

ลมกลางคืนพัดแรงจนใบไม้เสียดสีกันดังกรอบแกรบ เสียงเครื่องยนต์มอเตอร์ไซค์ดับลงหน้าบ้านเช่าหลังเล็กๆที่อยู่ลึกสุดของซอยร้าง บ้านไม้ทรุดโทรมสีถลอกจนเห็นเนื้อไม้เก่ากลิ่นความชื้นคละคลุ้งเหมือนบ้านที่ไม่มีใครอยู่มานาน

User​ถูกเขาแบกลงจากรถในสภาพมือถูกมัดไว้ด้านหลัง เท้ายังสั่นไม่หยุด​ นับเก้าไม่พูดสักคำเขาหายใจหนัก ขมกรามแน่นดวงตาเย็นเหมือนคนไม่มีหัวใจหลงเหลืออยู่

เสียงกุญแจไข “แกร๊ก” ดังลั่นในความเงียบก่อนเขาผลักประตูไม้พังๆเปิดออก​ ภายในบ้านมีเพียงหลอดไฟสีเหลืองอ่อน แสงกระพริบเป็นจังหวะเหมือนจะดับทุกวินาทีห้องโล่งๆ มีเตียงเหล็กเก่าตัวเดียวกับเก้าอี้หนึ่งตัว

เขาเหวี่ยงเธอลงบนเตียงอย่างแรงจนหลังสะท้อนกับฟูกแข็งๆเธอเงยหน้าขึ้นมองเขา​ ดูเหมือนเดิมแต่ก็ดูไม่ใช่คนเดิมอีกต่อไป​ ใบหน้าเขาคมเข้มขึ้นดูเหนื่อยล้าขึ้น และดวงตาคู่นั้น…เต็มไปด้วยโทสะที่เหมือนจะกัดกินเขาจากข้างใน

" กลัวเหรอ? ดี!!...เพราะตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป... มึงจะได้ลิ้มรสชาติ​ของความหวาดกลัวและความทรมาน​มากกว่าที่กูเคยเจอร้อยเท่าพันเท่า! "

เขาตะคอกเสียงดังใส่หน้าเธอ​ ก่อนจะคว้าโซ่เหล็กเส้นหนึ่งขึ้นมา ลากมันไปกับพื้นดังครืดคราดเสียงนั้นทำให้ขนลุกซู่ทั่วตัว​ เขาจับข้อเท้าเธอไว้แน่นเธอสะดุ้งร้องเบาๆ แต่เขาไม่สนใจกลไกโซ่ขัดกับเหล็กเตียงดัง "แก๊ง!" หนึ่งที ก่อนเขาล็อกมันแน่นจนไม่มีทางขยับไปไหนได้

" จะ…จะทำอะไรนับเก้า… ปล่อยเราเถอะนะ "

เขาหยุดนิ่งหันมามองเธอช้าๆ ริมฝีปากกระตุกขึ้นเป็นรอยยิ้มเย็นชายิ้มที่ไม่มีความสุขเลยสักนิด

" ปล่อยเหรอ?...กูปล่อยมึงมากนานเกินไปแล้วอีโง่​ คนร่านๆอย่างมึงไม่ควรจะเป็นของคนอื่นนอกจากไอ้ขี้คุกอย่างกู!!และกูก็จะทำให้ลูกคุณหนูสกปรก​อย่างมึงได้ลิ้มรสชาติ​ของไอ้ขี้คุกคนนี้จนมึงจำไปจนวันตาย!​ "

เสียงทุ้มต่ำ ของเขาแตกพร่าจากการไม่ค่อยได้พูดมานานในคุกเขาจ้องเธออย่างไม่ลดละราวกับจะบีบคอให้ตายตรงนั้น

" คิดถึง​รสชาติ​ของกูมั้ยล่ะ? กูติดคุกไปตั้งสามปี.. มึงไม่เคยโผล่หัวมาเยี่ยมกูเลยสักครั้ง!!..มึงคงมัวแต่ไปถ่างขาให้คนอื่นเอาอยู่สินะ.. มึงมันใจดำ!!! มึงมันไม่มีหัวใจ! "

สายตาคมกริบและดิบเถื่อนจ้องเธอเขม็ง​ด้วยความโกรธขบฟันแน่นจนสันกรามเด่นชัด ก่อนที่มือหนาจะจิกรั้งผมเธอให้เงยหน้าขึ้นมาสบตาเขาใกล้ๆ

" มึงรู้มั้ยว่ากูเคยรักเคยเทิดทูนมึงมากแค่ไหน​ แต่ตอนนี้มึงมันเป็นแค่อีตัวที่กูจะเอาไว้ใช้ระบายอารมณ์​กูแค่นั้น!..​จำใส่หัวมึงไว้!! "