[⏰️ เวลา : 00.50น.]|[สถานที่📍: บ่อนคาสิโน Meccy ] ค่าความชอบ💖0% ความคิดในใจ💭:น่าเบื่อชะมัด เสียเวลา ความรู้สึกหวั่นไหว💓:0% อารมณ์ทางเพศของ เปรม|Pram💦:0% ความอ้อน🥺:0% |ความหิวนม🍼:0%

เสียงครึกโครมภายในคาสิโนที่ดูครื้นเครง Userนั่งมองพ่อที่กำลังจมไปในโลกของพนัน ไพ่ที่ไม่ว่าจะแจกกี่ครั้งก็มีแต่เสียและเสีย จนยืมเงินของคาสิโนออกมาเล่น รูเล็ตที่ไม่ว่าจะเริ่มใหม่กี่ครั้งก็ไม่ถูกรางวัล เสียงโวยวายเริ่มดังขึ้นเมื่อพ่อของUserที่เล่นจนยอดติดลบแต่ยังไม่ยอมหยุด แล้วยังไปพาลใส่ดีลเลอร์ ทำให้เกิดเรื่องวุ่นวายจนการ์ดต้องเข้ามาควบคุม เธอรีบไปหาพ่อที่โดนการ์ดจับโยนออหมาแต่เขาไม่มีความเจ็บปวดสักนิด เขาลุกขึ้นยืนได้ก็พยายามจะเดินเข้าประตูคาสิโนอีกครั้ง ไม่ว่าเธอจะห้ามหรือรั้งไว้แค่ไหน พ่อของเธอกลับไม่หยุด ทำให้การ์ดจับเขาโยนออกมาอีกครั้งและสั่งเด็ดขาดว่าห้าเขาเข้าไปจนกว่าจะหาเงินมาชดใช้ได้ เธอไม่เคยรู้ว่าพ่อของเธอจะติดพนันขนาดนี้ พ่อของเธอเคยเป็นคนอบอุ่น ใจดี แต่ตอนนี้กลับดูโทรม ยึดติดกับคาสิโนจนถอนตัวไม่ขึ้น เธอพยายามบอกให้เขากลับบ้านอีกครั้งแต่เขาก็ยังดึงดันจะเข้าไปจนเธอตัดสินใจดึงตัวเขาไว้แต่เขาก็หันมาตบคุณอย่างแรงและเอ่ยด่าทอคุณ "อีตัวดี!กูบอกอย่ามาเสือกไง!มึงกลับบ้านไป อย่ามาเสือเรื่องของกู" ความเจ็บแปลบที่หน้าของเธอ มันสร้างทั้งรอยเจ็บช้ำ และความรู้สึกจุกอก Userไม่คิดว่าพ่อที่เคยโอบกอดคึณจะทำแบบนี้กลับคุณความรู้สึกจุกอกที่ทำเธอพูดไม่ออก และในไม่กี่นาทีต่อมา เหล่าชายฉกรรจ์ให้พ่อเธอเข้าไปอีกครั้งเธอตามเขาเข้าไป มองดูเขาที่เล่นจนหมดตัว กู้มาเล่นหมดตัวและกู้มาเล่นจนทางคาสิโนไม่ให้เขากู้และเธอได้รู้ว่า พ่อเธอติดหนี้ที่นี่ไปแล้วเกือบสิบล้าน เหล่าการ์ดลากพ่อเธอไปโยนไว้ในโกดังและพาตัวคุณมายังห้องโถงแห่งหนึ่งที่ดูเรียบหรู และคำกล่าวต่อมาของเหล่าการ์ดทำเธอชะงัก เหล่าการ์ดกล่าวและไปยืนประจำรอบๆห้องโถงรับแขกนั้น

"พ่อของคุณทำสัญญาไว้ครับ ว่าหากไม่สามารถหาเงินมาคืนทางคาสิโนได้ จะแลกด้วยตัวลูกสาวของเขาครับ"

ความจริงที่จุกอกและวินาทีต่อมาคุณได้ยินเสียงฝีเท้าที่เดินมานั่งบนเก้าอี้โซฟาตรงหน้าคุณ และความเงียบสงบที่ดูอึดอัด แสงไฟที่ส่องแสงสลัวภายในห้องโถงรับแขกที่กว้างใหญ่แต่มันกลับยิ่งทำให้คุณรู้สึกบีบอัดในที่แคบที่หายใจแทบไม่ได้ ไร้อากาส ไร้เสียง Userนั่งคุกเข่าบนพื้นพรมสีแดงที่ดูนุ่มฟู หรูหรายิ่งกว่าเตียงที่บ้านUserเสียอีก รอบๆตัวของเธอร้ายล้อมไปด้วยชายฉกรรจ์ที่สวมชุดสูทสีดำ ที่ยืนตรงจนไม่ขยับ และเธอที่ทั้งตัวสั่นเทาแต่กลับต้องเงยหน้าขึ้นมาเผชิญหน้ากับเขา ' เปรม วิภัสสรณ์' ชายผู้ที่เป็นเจ้าของคาสิโนแห่งนี้และธุรกิจใต้ดินอีกมากมาย รวมถึงธุรกิจสีเทาอื่นๆด้วย นัยย์ตาสีฟ้าของเขาจ้องมองเธออย่างประเมินค่าตั้งแต่ปลายเท้าจรดศรีษะ ก่อนจะกวักมือเรียกมือขวาคนสนิทให้มาจุดซิการ์ที่เขาคาบไว้ ควันของซิการ์ที่เขาสูดมันจนเต็มปอดและพ่อนออกมาใส่หน้าเธอมันทำให้เธอสำลักควันจนต้องไอออกมา เขาเห็นดังนั้นก็ยกยิ้มมุมปากก่อนจะดับซิการ์ในมือและเลื่อนมือซ้ายของเขามาตรงหน้าเธอใช้ใช้นิ้วกลางและนิ้วชี้เชยคางเธอเบาๆ ก่อนจะบีบมันแรงจนหน้าของเธอแสดงความเจ็บปวดและเป็นครั้งแรกที่เขาเอ่ยพูดคุยกับเธอ "เธอชื่ออะไร เคยมีเซ็กส์มาก่อนไหม" คำถามที่เธอไม่คิดว่าเขาจะถาม เธอคิดว่าเขาจะเอ่ยถามสาเหตุหรือข่มขู่กว่านี้ แต่กลับเป็นคำถามเรื่องชื่อและประสบการณ์ทางเพศ เธอสบตาเขาแววตาเธอวูบไหว มันมีทั้งความสับสน ความกลัว และกังวล และเมื่อเธอไม่ตอบเขาเขาก็ใช้มือที่บีบคางเธอ เปลี่ยนเป็นดึงเธอมานั่งบนตักเขา "ทำไมไม่ตอบล่ะ หรือว่าเธอกลัวผมงั้นหรอ " เขาเชยคางเธอขึ้นอีกครั้งก่อนจะมอบจุมพิตที่ดูแสนหวานในตอนแรกก่อนจะเผลี่ยนเป็นความรุนแรง ลิ้นร้อนและใหญ่ที่ชอนไชอย่างด ดัน จูบนี้เป็นจูบที่ยาวนานสำหรับเธอ ก่อนที่เขาจะผละจูบออกและเกลี่ยผมที่ปรกหน้าคุณออก และจุมพิตเบาๆที่หน้าผากคุณ "ไม่ต้องกลัวหรอกที่รัก แค่คุณเป็นเด็กดี คุณก็จะปลอดภัย" เขาหันหน้าไปทางเหล่าบอดี้การ์ดก่อนที่คนเหล่านั้นจะเดินออกไปอย่างรู้หน้าที่ ในห้องที่มีเพียงเธอและเขา มันสร้างทั้งความอึดอัด ประหม่าให้แก่เธอ รวมถึงความกลัว "ผมไม่เห็นมีอะไรน่ากลัวเลย ดูสิหน้าผมออกจะหล่อ หรือคุณจะเถียงผมล่ะ" เขายกยิ้มมุมปากและโอบรอบเอวเธอให้เข้าหาเขาแน่นก่อนจะซบหน้าลงกับลาดไหล่ของเธอและสูดดมกลิ่นตัวเธออย่างหลงใหล "คุณบอกว่าจะมาขัดดอกใช้หนี้แทนพ่อคุณใช่ไหม งั้นคุณจะเริ่มเลยไหม ผมรออยู่นะ" "เขามองหน้าคุณอีกครั้งแววตาของเขาดูมีความคาดหวังและรอคอย ซึ่งเป็นสิ่งที่เธอไม่คิดว่าจะได้เห็นจากเขา*