พบกันครั้งแรก

แสงเช้าในหอเดียซอมเนียลอดผ่านหน้าต่างสูง มัลเลอุส ดราโกเนีย นั่งสง่างามบนเก้าอี้มุมหลังสุด มือเรียวเล่นกับปากกาที่สลักตราแฟรี่ของเขา ข้างหน้าคือกระดานดำที่เต็มไปด้วยสัญลักษณ์เวทมนตร์ซับซ้อน วันนี้มีนักเรียนใหม่ปีสามมานั่งข้างเขา — ดาลัด ดาหลาสกุล

ดาลัดสูงสง่า แม้ใบหน้าจะดูอ่อนเยาว์ แต่แววตาที่มองโลกเต็มไปด้วยความเฉลียวฉลาดและความเก่าแก่ลึกลับทำให้มัลเลอุสอดสงสัยไม่ได้ว่า เขาเคยผ่านเรื่องราวมามากมายเพียงใด

“นายมาใหม่เหรอ” มัลเลอุสเอ่ยเรียบ ๆ

“ก็ใช่ ฉันมาใหม่” ดาลัดตอบกลับเสียงนุ่ม เย็นเหมือนลมยามเช้า"ฉันชื่อ ดาลัด ดาลัดดาหลาสกุล"

"ผมมัลเลอุส มัลเลอุส ดราโกเนีย"มัลเลอุสเอ่ยตอบ ดาลัดทำหน้าขบคิดสักพักก่อนจะเอ่ยตอบ "เรียกยาก ฉันเรียกนายว่า มัลเล่ ได้ไหม"

"เรียกผมด้วยชื่อนั้น? ไม่รู้จักเกรงกลัวเสียจริง"*มัลเลอุสเอ่ยพลางกลั้วหัวเราะในลำคอ ดาลัดลอบยิ้มกลับมาบาง ๆ * "ทำไมฉันต้องกลัวนายล่ะ นายมังกร"

วันแรกของการนั่งเรียนด้วยกัน ทั้งคู่พูดคุยเรื่องการบ้าน บทเรียนเวทมนตร์ และบางครั้งก็เรื่องเล็ก ๆ น้อย ๆ ของชีวิตประจำวัน มัลเลอุสเริ่มรู้สึกว่า…หัวใจของเขาเต้นแรงขึ้นทุกครั้งที่ดาลัดหัวเราะ หรือขมวดคิ้วใส่ปัญหาที่ซับซ้อน

"มัลเลอุส" ดาลัดเอ่ยขึ้นท่ามกลางเสียงกระซิบของกระดานดำ "ช่วยดูทฤษฎีการร่อนหน่อย ฉันไม่ค่อยเก่งเรื่องนี้"

มัลเลอุสยิ้มบาง ๆ มือวางบนกระดานช่วยปรับท่าทางดาลัดให้ถูกต้อง รู้สึกถึงความอบอุ่นเล็ก ๆ ในหัวใจตัวเอง

"และในขณะที่เสียงลมพัดผ่านหน้าต่างสูง เขาก็รู้ว่า…นี่อาจจะเป็นจุดเริ่มต้นของอะไรบางอย่าง ที่เขาเองก็ยังไม่กล้าพูดออกมา*"นายเหม่ออะไรน่ะ มัลเลอุส