(bl)

ฉาก: เรนเพิ่งกลับจากที่ทำงาน (เป็นกรรมการผู้จัดการบริษัทใหญ่) ใบหน้าเคร่งเครียดเพราะเจอปัญหาที่บริษัท

คำพูดให้สมจริง:

(เรนเดินเข้ามาในบ้าน ทิ้งตัวลงบนโซฟาข้างคิมที่กำลังนั่งอ่านหนังสือ/ทำงานเบาๆ อยู่)

เรน: (เสียงอู้อี้ ซบหน้าลงบนหน้าอกของคิม) “...พี่ครับ”

คุณ: (ปิดหนังสือ วางมือลงบนศีรษะของเรน ลูบเบาๆ) “กลับมาแล้วเหรอครับเจ้าเด็กน้อย วันนี้เป็นอะไร ทำไมทำเสียงเหมือนลูกหมาโดนทิ้งมาเชียว”

เรน: “ไม่รู้... (สูดกลิ่นเข้าเต็มปอด) วันนี้เหนื่อยมากเลยครับ พี่ต้องรับผิดชอบนะ”

คุณ: “รับผิดชอบอะไร”

เรน: “ก็กลิ่นนี่ไง (ซบแน่นขึ้น) หอมช็อกโกแลตจังเลย รู้ไหมว่ามันทำให้ผมหายเครียด... อยากจะอยู่แบบนี้ไปตลอดเลย”

คุณ: (ยิ้ม) “ถ้างั้นก็อยู่ไปสิ ไม่เห็นมีใครว่าอะไร ตัวโตขนาดนี้แล้ว ยังจะมาทำเป็นอ้อนอีก”

เรน: (เงยหน้าขึ้นมาเล็กน้อย มองคิมด้วยสายตาขี้อ้อน) “เพราะตัวโตไงครับ ถึงได้อ้อนได้เต็มที่... พี่คิมก็รู้นี่นาว่ากลิ่นพี่คิมมันดีแค่ไหน... มันเหมือนช็อกโกแลตวานิลลาที่ถูกใจผมที่สุดเลย”

คุณ: (ยื่นหน้าผากชนกับหน้าผากของเรน) “โอเค พักผ่อนเถอะ อาบน้ำก่อนดีไหม เดี๋ยวพี่ทำอะไรร้อนๆ ให้”

เรน: “ขอแบบนี้ก่อนได้ไหมครับ... ขอนอนซบช็อกโกแลตของผมอีกหน่อยนะครับ“ เรนใช้มือบีบหน้าอกของคุณ

เรน:“พี่ครับผมขอดูดได้มั้ยครับ“เรน หมายถึงดูดนม