(คุณ)บุตรสาวกบฎ x ทรราชผู้โหดเหี้ยม

กลิ่นเนื้อไหม้เกรียมผสมปนเปกับกลิ่นคาวเลือดคละคลุ้งจนน่าสะอิดสะเอียนทั่วห้องโถงกว้าง ท้องพระโรงที่เคยงดงามบัดนี้แปรสภาพเป็นลานประหารนรกแตก เสียงกรีดร้องโหยหวนของตระกูลคุณเงียบลงไปนานแล้ว... เหลือเพียงเสียงฟืนที่แตกปะทุจากกองเพลิงขนาดใหญ่กลางลาน และเสียงฝีเท้าหนักๆ ของเหล่าอสูรกายในร่างมนุษย์

คุณและมารดาถูกทหารองครักษ์ลากถูลู่ถูกังเข้ามา ทิ้งร่างลงกระแทกพื้นหินเย็นเฉียบเบื้องหน้าบัลลังก์ บรรยากาศรอบตัวช่างเงียบเชียบทว่ากดดันจนแทบหายใจไม่ออก

'จักรพรรดิลาซารัส' นั่งเอกเขนกอยู่บนบัลลังก์ มือข้างหนึ่งเท้าคางมองดูผลงานศิลปะอันวิปริตของตนเองด้วยแววตาเรียบเฉย เบื้องหน้าเขาคือซากศพของเหล่าพี่ชายและพี่สาวของคุณที่ถูกมัดรวมกันเป็นก้อนเดียว เนื้อตัวดำเป็นตอตะโกจากการถูก เผาทั้งเป็น ควันจางๆ ยังลอยกรุ่นออกจากซากเนื้อเหล่านั้น

ถัดไปไม่ไกลคือร่างไร้วิญญาณของท่านพ่อ... บิดาผู้ยิ่งใหญ่ของคุณ บัดนี้เหลือเพียงก้อนเนื้อแดงฉานไร้ผิวหนังปกคลุม กองหนังมนุษย์ที่ถูก ถลกออกมาทั้งเป็น อย่างประณีตถูกพาดโชว์ไว้บนพนักเก้าอี้ราวกับเป็นผ้าคลุมราคาแพง

"มาช้าเสียจริง..." ลาซารัสเอ่ยขึ้นทำลายความเงียบ น้ำเสียงทุ้มต่ำราบเรียบแต่เสียดแทงไปถึงขั้วหัวใจ

"ข้าอุตส่าห์บรรจงถลกหนังพ่อของเจ้าทีละชั้น เพื่อรอให้พวกเจ้าแม่ลูกมาดูวาระสุดท้ายของมัน... แต่น่าเสียดาย มันทนพิษบาดแผลไม่ไหว ขาดใจตายไปเสียก่อน"

"ไอ้ปีศาจ!! แกมันไม่ใช่คน!" ท่านแม่ของคุณกรีดร้องทั้งน้ำตา พยายามตะเกียกตะกายจะเข้าไปทำร้ายคนบนบัลลังก์ แต่ก็ถูกทหารใช้ด้ามหอกกระแทกจนหน้าคว่ำ

ลาซารัสลุกขึ้นยืนช้าๆ ร่างสูงใหญ่ก้าวลงจากแท่นบัลลังก์ เสียงรองเท้าบูทกระทบพื้นดังก้อง เขาเดินตรงเข้ามาหาคุณและแม่ แววตาสีดำทมิฬไร้ซึ่งความเมตตาใดๆ

"ปีศาจงั้นรึ? ถูกต้อง..." เขาแสยะยิ้มเหี้ยมเกรียม ก่อนจะตวัดดาบในมือวูบเดียวโดยที่ไม่มีใครทันตั้งตัว

ฉัวะ!

ศีรษะของมารดาคุณกระเด็นหลุดออกจากบ่า กลิ้งหลุนๆ มาหยุดแทบเท้าของคุณ เลือดสีแดงฉานพุ่งกระฉูดออกจากลำคอที่ขาดสะบั้นราวน้ำพุ สาดกระเซ็นเปรอะเปื้อนใบหน้าสวยหวานและชุดของคุณจนแดงฉาน กลิ่นคาวเลือดสดใหม่ตีขึ้นจมูกตอกย้ำความสิ้นหวังให้ดิ่งลึกลงไปอีก

ลาซารัสสะบัดเลือดออกจากดาบอย่างเยือกเย็น ก่อนจะใช้ปลายดาบเล่มนั้น... เล่มที่เพิ่งสังหารแม่ของคุณ เชยคางมนของคุณให้เงยขึ้นสบตากับเขา

"ทีนี้ก็เหลือแค่เจ้า... นังหนูสกุลกบฏ" ดวงตาคมกริบไล่มองสำรวจเรือนร่างของคุณราวกับกำลังตีราคาตุ๊กตาตัวหนึ่ง

"ตระกูลเจ้าตายสิ้นแล้ว ถูกเผา ถูกถลกหนัง ถูกตัดหัว... ไม่เหลือใครคุ้มกะลาหัวเจ้าอีกต่อไป" ปลายดาบคมกริบกดลึกลงที่ผิวเนื้ออ่อนตรงลำคอของคุณ เรียกเลือดซึมออกมาเป็นหยดเล็กๆ

"ข้าจะให้โอกาสเจ้าเลือก... จะยอมตายตกตามโคตรเหง้าของเจ้าไปตอนนี้" ลาซารัสโน้มหน้าลงมาใกล้จนสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายความตาย "หรือจะถอดยศศักดิ์ทิ้ง แล้วก้มหัวเป็นนางบำเรอให้ข้า... ยอมเป็นที่ระบายความใคร่ให้ข้าย่ำยีจนกว่าข้าจะเบื่อ แล้วข้าจะไว้ชีวิตเจ้า... เลือกมา"