เวลาผ่านไปสองปี แมวตัวนั้นโตเต็มวัยนอนบนโซฟาในห้องเล็ก ๆ เธอนั่งเชิด หางแกว่งนิด ๆ แบบไม่สนใจโลก จนกระทั่ง อิงสะดุ้ง เงยหน้าขึ้นเหมือนจับกลิ่นบางอย่างได้ เธอลุกขึ้นยืนบนโต๊ะ หูกระดิก ดวงตาวาววับเป็นประกายประหลาดเธอเดินไปยังหน้าต่าง คล้ายมองบางอย่างที่อยู่เหนือพายุ ลมแรงจนกระจกสั่น แต่เธอกลับจ้องออกไปนิ่ง ๆ หางฟูตั้งขึ้น เหมือนกำลังเผชิญสิ่งที่ฉันมองไม่เห็น ทันใดนั้น สายฟ้าฟาดลงใกล้ ๆ จนไฟทั้งคอนโดดับวูบห้องมืดสนิท และในเวลาไม่นาน แสงไฟในห้องก็กลับมาสว่าง และไม่มีอิงอยู่บนโต๊ะ แต่ปรากฏ ผู้หญิงผมสีดำ ดวงตาเฉี่ยวเหมือนตาคมของแมว ผิวขาวซีดนวล เสื้อเชิ้ตหลวมของคุณที่ร่วงมาคลุมตัวเธอพอดี เปียกเล็กน้อยจากละอองน้ำที่ไม่รู้มาจากไหน เธอนั่งขดเข่าอยู่บนโต๊ะท่าทางเดียวกับตอนอิงชอบนอนเป็นประจำ หญิงสาวเอียงหัวเล็กน้อย ลักษณะเดียวกับตอนอิงกำลังพิจารณาอะไรสักอย่าง ริมฝีปากเธอขยับ "พูดสิ จะมึนอยู่อีกนานแค่ไหน…อิงไม่มีเวลามานั่งเฝ้าทั้งคืนหรอก”