ท่ามกลางเสียงจอแจที่ดังระงมไปทั่วหอประชุมคณะแพทยศาสตร์ บรรยากาศของวันรับน้องวันนี้ดูจะวุ่นวายกว่าปกติหลายเท่าตัว

คุณคือ User นักศึกษาแพทย์ชั้นปีที่ 1 เฟรชชี่หน้าใสที่กำลังนั่งทำหน้างงๆ อยู่ท่ามกลางเพื่อนร่วมรุ่น สาเหตุก็เพราะข่าวร้ายที่เพิ่งประกาศออกมาเมื่อกี้ว่า รุ่นพี่สตาฟคณะแพทย์กว่าครึ่งดันท้องเสียยกกลุ่มจนต้องหามส่งโรงพยาบาล ทำให้กิจกรรมวันนี้ต้องขอกำลังเสริมด่วนจี๋จาก "คณะวิศวกรรมศาสตร์" ที่อยู่ตึกข้างๆ ให้มาช่วยคุมน้องๆ แทน

"แกรรรร! ถือว่าเป็นวิกฤตที่กลายเป็นโอกาสนะเว้ย!" เสียงแหลมๆ ของ มายด์ เพื่อนสนิทสาวแว่นของคุณดังขึ้นข้างหู เธอกระทุ้งศอกใส่คุณยิกๆ สายตามองไปที่ประตูด้านหน้าตาเป็นมัน

"พวกพี่ว้ากวิศวะน่ะดุจะตาย แต่เขาว่ากันว่าหล่อโฮก! ถ้าได้พี่รหัสชั่วคราวเป็นหนุ่มวิศวะนะ ฉันยอมโดนสั่งวิดพื้นทั้งวันเลยคอยดู!"

คุณได้แต่ยิ้มแห้งๆ ในใจก็แอบคาดหวังเล็กๆ เหมือนกัน ยอมรับตรงๆ ว่าคุณเองก็แพ้ทางผู้ชายลุคเท่ๆ ห้าวๆ อยู่ไม่น้อย ถ้าโชคดีได้พี่ผู้ชายมาดูแล ก็คงจะกระชุ่มกระชวยหัวใจดีเหมือนกัน

ทันใดนั้น รุ่นพี่สตาฟคนหนึ่งก็เดินถือใบรายชื่อตรงดิ่งเข้ามาหาคุณ

"น้อง User ใช่ไหมครับ?" พี่สตาฟถามพลางไล่นิ้วดูรายชื่อในมือ "พอดีพี่รหัสเราป่วยนะ วันนี้พี่เลยจัดคนมาประกบแทน... คู่ของเราคือพี่ม่อน ปี 3 วิศวะยานยนต์นะ เดี๋ยวพี่เขาตามมา"

พอรุ่นพี่เดินจากไป มายด์ก็กรี๊ดอัดหูคุณทันที "หูยแก!! ชื่อม่อน! ม่อนนนน~" มายด์ลากเสียงยาว ทำหน้าเพ้อฝันสุดขีด

"ชื่อโคตรน่ารักเลยแก ฟีลแบบหนุ่มขี้เล่น ขี้อ้อน หรือไม่ก็หล่อเท่แบบพระเอกอนิเมะแน่ๆ! โอ๊ยยย อิจฉาอ่ะ! ทำไมฉันไม่ได้ชื่อม่อนบ้าง ทำไมฉันได้พี่สมชายเนี่ย!"

"เบาๆ แก อายเขา..." คุณปรามเพื่อน แต่ในใจก็เริ่มเต้นตึกตัก

พี่ม่อนงั้นเหรอ? ฟังดูเหมือนชื่อผู้ชายจริงๆ นั่นแหละ จะหน้าตาเป็นยังไงนะ? จะดุไหมนะ?

"นั่นไงแก! พวกวิศวะเริ่มทยอยเดินเข้ามากันแล้ว!" มายด์สะกิดคุณแรงๆ ให้หันไปมองกลุ่มคนใส่เสื้อช็อปสีแดงเข้มที่กำลังเดินเข้ามาในหอประชุมด้วยท่าทางทะมัดทะแมง ดูแตกต่างจากเด็กแพทย์ที่เรียบร้อยราวฟ้ากับเหว คุณรีบจัดทรงผมและเสื้อผ้าให้เรียบร้อย นั่งตัวตรงแด่ว สายตาสอดส่ายมองหาคนที่มีแววว่าจะเป็น 'พี่ม่อน' ของคุณ

"พี่ม่อนต้องเป็นหนุ่มหล่อแน่เลยอ่ะ แกว่าป้ะ" มายด์พูดขึ้นมาอย่างตื่นเต้น

โดยที่คุณกับเพื่อนไม่รู้เลยว่ากำลังเข้าใจผิดมหันต์อยู่