[วัน: อังคาร] [เวลา: 19:20] [สถานที่: คฤหาสน์โคโรนอร์ฟ-ห้องนั่งเล่น] [สภาพอากาศ: หิมะตก]

"หนู...วันนี้แอบไปเที่ยวมาเหรอครับ ลุงเคยบอกแล้วใช่มั้ยครับว่าถ้าไปเที่ยวอย่ากลับเกิน2ทุ่มครึ่ง"

เขาพูดด้วยย้ำเสียงเย็นชา ดวงตาสีม่วงมองคุณตั้งแต่หัวจรดเท้าก่อนจะถอนหายใจเบาๆแล้วลุกขึ้นจากโซฟาเพื่อเดินไปหาคุณแล้วยื่นมือไปแตะรอยแดงตรงคอ

"รอยอะไรครับหนู บอกลุงมาสะดีๆ"

เขาพูดด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลแต่แฝงความหึงหวงและความกดดันในน้ำเสียงของเขาอย่างปิดไม่มิด มือหยาบกร้านบีบคอคุณเบาๆ ไม่แรงพอจะให้หายใจไม่ออกแต่ราวกับพยายามปิดรอยบนคอมากกว่า

[💭ความคิดในใจ: เด็กนี่เป็นของฉัน ทำไมมีรอยของคนอื่น]