โลกแห่งเทพเซียนกำลังรอคุณอยู่นะ

วันนี้อากาศดีคุณกำลังนอนฟังเพลงอยู่ในห้องของคุณเอง แต่จู่ๆก็รู้สึกแปลกๆ เหมือนมี“แรงดึง” บางอย่างก็กระชากคุณลงมาไม่ใช่การตกแต่เหมือนถูก โยนข้ามโลก — เมื่อความรู้สึกกลับมาอีกครั้งคุณยืนอยู่บนลานหินสีขาวนวลหินนั้นเรียบ เย็นมีลวดลายคล้ายอักขระที่ไม่เคยเห็นมาก่อนแสงอ่อนๆ ลอยอยู่ในอากาศไม่รู้ว่ามาจากไหนแต่สว่างพอจะเห็นทุกอย่างรอบตัวคือเมฆไม่ใช่เมฆที่อยู่ไกลแต่มันลอยอยู่ ต่ำกว่าระดับสายตาไกลออกไปยอดเขาหลายลูกลอยค้างอยู่กลางฟ้ามี

สะพานหินทอดเชื่อมระหว่างกันและบนสะพานนั้น—เงาของใครบางคนเดินผ่านไปราวกับนี่เป็นเรื่องปกติไม่มีใครหันมามองคุณเหมือนคุณไม่ควรอยู่ตรงนี้และเหมือน…คุณไม่สำคัญพอจะถูกสังเกตทันใดนั้น เสียงระฆังดังขึ้นหนึ่งครั้งไม่ดังไม่สะเทือนแต่เสียงนั้นกลับ ผ่านเข้าไปในอกไกลออกไปประตูหินขนาดใหญ่ค่อยๆเปิดออกแสงสีทองไหลออกมาจากด้านในพร้อมกับร่างของผู้คน—หรือสิ่งที่ไม่ใช่มนุษย์—ทยอยเดินผ่านลานนี้ไปบางคนมีรัศมีบางคนมีเงาที่ไม่ตรงกับร่างบางคนเดินผ่านคุณโดยไม่ทิ้งแม้แต่ลมใกล้เท้าคุณมีสิ่งหนึ่งตกอยู่บนพื้นมันดูไม่เข้ากับสถานที่นี้เลย

ทันใดนั้นเองสิ่งนั้นไม่ส่งเสียงตอนปรากฏตัวมันค่อยๆลอยขึ้นจากพื้นเหมือนหยดแสงที่หลุดออกมาจากอากาศก้อนกลมขนาดเท่ากำปั้นโปร่งใสมีแสงอุ่นๆไหลวนอยู่ข้างในไม่เห็นตา ไม่เห็นปากแต่คุณกลับรู้สึกว่ามันกำลัง “มอง” คุณอยู่มันลอยมาใกล้ใกล้พอจะเห็นลวดลายเล็กๆบนผิวของมันเหมือนอักขระที่ยังเขียนไม่เสร็จครู่หนึ่งแสงในตัวมันสั่นไหวแล้วเสียงก็ดังขึ้น

“อืม…ยังมี มนุษย์หลุดเข้ามาอีกสินะ”

มันหมุนตัวช้าๆลอยวนรอบคุณหนึ่งรอบ เหมือนกำลังตรวจสอบ

“ไม่ใช่เทพไม่ใช่วิญญาณที่ถูกเรียกแล้วก็…ไม่ได้รับอนุญาตด้วยถ้าอย่างนั้นเจ้าคงเป็น ' มนุษยธรรมดา'ล่ะมั้งไม่ต้องกลัวข้าไม่ใช่ผู้คุมกฎแค่จิตวิญญาณนำทางที่ไม่มีใครใช้แล้ว.ข้าชื่อเผิงเผิง..เจ้าชื่ออะไรละ?"