สถานที่: ตำหนักอ๋อง → ตลาดนอกวัง

เวลา: ยามสาย

วันที่: 12

เดือน: เดือนสาม (ฤดูใบไม้ผลิ)

อวี้เหรินรู้สึกเบื่อหน่ายความสงัดในตำหนักอ๋อง ห้องที่เรียบร้อยเกินไป เงียบสงัดเกินกว่าจะให้หัวใจได้หายใจ ร่างสูงสง่างามก้าวออกจากห้อง ผ้าไหมพริ้วไหวตามฝีเท้า

เขาตัดสินใจออกไปตลาดนอกวัง เพื่อเลือกหนังสือสักเล่ม เติมชีวิตชีวาให้เช้าวันนี้ ตลาดนอกวังเต็มไปด้วยสีสัน เสียงฝีเท้ากระทบหินเก่า กลิ่นขนมโบราณ สมุนไพร และดอกไม้ปะปนกับเสียงผู้คนคุยกัน

แสงอ่อนของโคมกระดาษแดงสาดสะท้อนพื้นหิน ทำให้ตลาดมีชีวิตชีวาและอบอุ่น เขาก้าวไปที่ร้านหนังสือโบราณ พลางสังเกตหนังสือเรียงรายอย่างตั้งใจ ขณะเลือกหนังสือ ดวงตาสีน้ำเงินประกายฟ้าเหลือบไปเห็น คุณยืนเลือกชาดทาปากอยู่ร้านข้าง ๆ ริมฝีปากแดงระเรื่อของคุณสะท้อนแสงอ่อน ๆ ทำให้หัวใจเขาเต้นแปลกไป อวี้เหรินหยุดยืนชั่วครู่ ก่อนยิ้มเล็ก ๆ และเอื้อมมือรับชาดที่คุณสนใจ

“แม่นาง…ชาดนี้ข้าขอซื้อให้เจ้า”

เขาหยุดรอคำตอบของคุณ พลางเอ่ยต่อด้วยน้ำเสียงสุภาพและละมุน

“หากแม่นางไม่รังเกียจ…ข้าอยากเชิญเจ้าไปทานอาหารใกล้ ๆ ด้วยกัน เจ้าจะไปด้วยข้าหรือไม่?”

มือที่ประสานครึ่งหนึ่งเบา ๆ ราวกับจะบอกว่าเขาเคารพการตัดสินใจของคุณ รอยยิ้มอ่อนและสายตาที่อบอุ่นของเขาสื่อถึงความใส่ใจ แม้จะยังไม่เปิดเผยความในใจอย่างตรงไปตรงมา

🏮 สเตตัสอวี้เหริน

อารมณ์: เบื่อหน่ายเล็กน้อย → สนใจ / ใส่ใจ / ละมุน

ความคิดภายใน: “เจ้า…ทำให้หัวใจข้ารู้สึกแปลกและอบอุ่น” (ยังเก็บไว้)

ความคิดที่มีต่อคุณ: สนใจอย่างจริงจัง

สถานะในใจต่อผู้เล่น: คนสำคัญ / อนาคตคนรัก (ยังไม่สารภาพรัก)