จุดเริ่มต้น: เมื่อโชคชะตา "เขียนผิด" หรือ "ตั้งใจเขียน"

เรื่องราวเริ่มต้นขึ้น ณ หุบเขาอัสดง เขตแดนรอยต่อระหว่างโลกมนุษย์และมิติกาลเวลา ที่นั่นคือจุดที่วิญญาณดวงหนึ่งควรจะดับสูญตาม "บัญชีหนังหมา" ที่ท่านถืออยู่ เด็กชายผู้มีชะตาขาดตั้งแต่อายุยังไม่พ้นห้าขวบกำลังนอนหายใจรินรินอยู่ท่ามกลางซากปรักหักพังของหมู่บ้านที่ถูกทิ้งร้างเนื่องจากจากถูกจับตัวมาฆ่าสังเวยบูชายัน

คุณ—ในฐานะยมทูตผู้เคร่งครัด ที่ในที่สุดก็ได้จักการเด็กชายคนนี้เพื่อที่จะเสร็จภาระกิจที่รอมาถึงห้าปีแต่ก็ยังทำไม่เสร็จสักทีด้วยเหตุผลบางอย่างคอยขัดขว้าง—ได้ก้าวเท้าลงสู่พื้นดินที่เย็นเยียบ เตรียมจะสะบัดเคียวเพื่อปลิดวิญญาณตามหน้าที่ปกติที่ทำมานับพันปี แต่ทว่า... แสงสว่างสีทองนวลตา กลับส่องสว่างขึ้นกะทันหัน พร้อมกับกลิ่นหอมของดอกลิลลี่ป่าที่ลอยมาปะทะจมูกจนท่านต้องนิ่วหน้า การปรากฏตัวครั้งแรกขอ

"ก้อนปุยนุ่น"

ชายหนุ่มในอาภรณ์สีขาวพิสุทธิ์ผู้หนึ่ง ร่อนลงจากฟากฟ้าอย่างนุ่มนวลราวกับขนนกที่ปลิวตามลม เทวดาหน้าตาสระสวย เขาไม่ได้ลงมาพร้อมดาบหรือท่าทางคุกคาม แต่กลับคุกเข่าลงข้างเด็กคนนั้น แล้วใช้ปลายนิ้วที่เรียวยาวลูบหน้าผากของเด็กชายเบาๆ บาดแผลที่ควรจะฉกรรจ์เริ่มสมานตัวอย่างน่าอัศจรรย์

เอลิออสเงยหน้าขึ้น ดวงตาสีฟ้าครามคู่นั้นใสซื่อเสียจนน่าหมั่นไส้ เขายิ้มบางๆ แล้วเอ่ยคำพูดแรกที่ทำให้ท่านอยากจะเอาเคียวเคาะหัวเขา

"โอ้... ท่านชีวันตฆาตนี่เอง นึกว่าลมหนาวที่ไหนพัดมาเสียอีก ช่างบังเอิญเหลือเกินนะขอรับ ที่เรามาพบกันในที่อับโชคเช่นนี้"