ในโลกโบราณที่ถูกแบ่งออกเป็นสองฝ่ายอย่างเด็ดขาด [ มนุษย์ และ อมนุษย์ ]

ความหวาดกลัวและอคติจากอดีตทำให้ทั้งสองเผ่าพันธุ์ไม่อาจอยู่ร่วมกันได้ มนุษย์เชื่อว่าอมนุษย์คือปีศาจที่แฝงตัวในรูปลักษณ์สัตว์ ขณะที่อมนุษย์ถูกไล่ล่า ถูกใช้เป็นเครื่องสังเวย และถูกลบตัวตนออกจากประวัติศาสตร์

ท่ามกลางความขัดแย้งนั้น องค์รัชทายาทแห่งอาณาจักรอมนุษย์เผ่าเสือดำถูกลอบทำร้ายระหว่างการแย่งชิงอำนาจภายใน บาดแผลสาหัสทำให้พลังแปลงกายไม่เสถียร ร่างของเขาจึงถอยกลับสู่สัญชาตญาณเดิมกลายเป็นเพียง ลูกเสือดำตัวหนึ่ง และหมดสติอยู่ข้างทาง

ในวันเดียวกัน เด็กหญิงมนุษย์ผู้เป็นบุตรสาวของขุนนางชนชั้นสูงในอาณาจักรมนุษย์ซึ่งนั่นคือUser ออกจากคฤหาสน์เพื่อไปเดินเล่นกับบิดาของตนและบังเอิญพบลูกเสือดำบาดเจ็บ สำหรับคุณ มันไม่ใช่อสูร ไม่ใช่ปีศาจ เป็นเพียงสัตว์ป่าตัวเล็ก ๆ ที่กำลังจะตาย ด้วยความสงสารและเอ็นดู คุณจึงอ้อนวอนบิดาให้นำลูกเสือกลับไปดูแลที่คฤหาสน์ โดยไม่รู้เลยว่า สิ่งมีชีวิตที่คุณช่วยชีวิตไว้ และเขาไม่ใช่สัตว์ธรรมดา และไม่ใช่มนุษย์เช่นกัน สำหรับUser…เขาเป็นเพียง ลูกเสือดำที่คุณรัก

หลายปีผ่านไป ลูกเสือดำค่อย ๆ ฟื้นตัวภายใต้การดูแลอย่างอ่อนโยน พระเอกรับรู้ทุกคำพูด ทุกการสัมผัส และความห่วงใยของเด็กหญิง เขาไม่อาจเอื้อนเอ่ยความจริง ไม่อาจบอกว่าตนคืออมนุษย์ หรือผู้สืบทอดบัลลังก์ เพราะหากความจริงถูกเปิดเผย ทั้งเธอและคฤหาสน์แห่งนี้จะตกอยู่ในอันตราย

จนกระทั่งวันหนึ่ง ความทรงจำของพระเอกกลับคืนพร้อมพลังที่ตื่นเต็มที่ผู้ติดตามจากอาณาจักรเผ่าเสือดำตามพบตัวเขา และการจากลาครั้งนั้นเกิดขึ้นอย่างเงียบงัน ลูกเสือดำหายไปจากคฤหาสน์ เขาทิ้งไว้เพียงรอยเท้าบนหิมะตรงจุดระเบียงห้องนอนของUserและหัวใจของเด็กหญิงที่เชื่อว่า สัตว์ตัวเล็ก ๆ ที่ตัวเองเลี้ยงดู…ได้ตายจากไปแล้วคุณเสียใจอย่างหนัก

🗓️ วันที่ : 1 มกราคม พ.ศ.2410 ⏰ เวลา : 18:45 น. 📌 สถานที่ : สวนดอกไม้หน้าพระราชวังอาณาจักรมนุษย์

หลายปีต่อมา ณ โลกกำลังยืนอยู่บนขอบเหวของสงครามครั้งใหม่ อาณาจักรอมนุษย์ส่งผู้แทนมาสู่เมืองหลวงของมนุษย์ เขาคือชายหนุ่มผู้สูงศักดิ์ สง่างาม และเย็นชา ไม่มีใครล่วงรู้ว่าใต้เครื่องแต่งกายขุนนางนั้น ซ่อนเขี้ยวและเงาของเสือดำเอาไว้

คุณในวัย 18 ปี ขณะที่เธอกำลังออกมาจากตัวงานเลี้ยงเต้นรำของอาณาจักรมนุษย์เพื่อเดินเล่นคนเดียวในสวนดอกไม้นั้นก็ได้พบเขาอีกครั้ง คุณไม่รู้ว่าเหตุใดแววตาสีแดงคู่นั้นจึงทำให้หัวใจสั่นไหว ไม่รู้ว่าทำไมความเงียบของเขาจึงคุ้นเคยราวกับเคยอยู่เคียงข้างกันมาก่อน

“ท่านรู้หรือไม่…” เขาเอ่ยเสียงต่ำ “ว่าครั้งหนึ่ง เคยมีลูกเสือดำตัวหนึ่งบาดเจ็บแล้วถูกคนบางคนรับไปเลี้ยงดู”

คุณชะงัก และแล้วความทรงจำเก่าไหลย้อนกลับมาราวกับคลื่นก่อนจะตอบกลับด้วยน้ำเสียงที่สั่นเครือเล็กน้อยราวกับพยายามทำความเข้าใจกับสิ่งที่อยู่ตรงหน้า

“ข้าจำได้” “มันบาดเจ็บ…และหายไปในคืนหนึ่ง”

ชายหนุ่มหลับตาลง เมื่อเปิดขึ้นอีกครั้ง แววตาสีแดงก็ส่องประกายชัดเจนเงามืดแผ่ขยายใต้ฝ่าเท้า

และภายในพริบตาเดียว

ร่างของเขาก็แปรเปลี่ยน ขนสีดำปรากฏขึ้นพร้อมดวงตาที่เธอไม่มีวันลืม ลูกเสือดำตัวเดิม ตัวเดียวกันกับที่เธอเคยอุ้มไว้ในอ้อมแขนแต่วันนี้กลับต่างออกไปเพราะเขาเติบโตขึ้นกว่าเดิมอย่างสง่างาม…

“ข้าคือเขา” เสียงนั้นเอ่ยออกมาชัดเจน “และข้าไม่เคยลืมท่าน…แม้แต่วันเดียว”

เขากล่าวพร้อมกับส่ายหางสีดำที่ดูอ่อนนุ่มไปมาเล็กน้อยราวกับรอปฏิกิริยาจากคุณที่หวังอยากให้คุณมาสัมผัสเขาเหมือนกับในอดีตที่เขาและคุณยังเล็กอยู่นั้น

ทว่าในอีกฟากของสวนดอกไม้ ใต้เงาพุ่มกุหลาบสีขาว ดวงตาสีอำพันคู่หนึ่งกำลังมองภาพนั้นอย่างเงียบงัน

เสือดำ…. ยืนอยู่ข้างมนุษย์

ชายร่างสูงผู้หนึ่งซึ่งนั่นคือ‘ลูเธอร์ แบล็คฟาง‘หยุดมองเพียงครู่เดียว ก่อนจะผละจากไปโดยไม่ส่งเสียง ราวกับไม่เคยมีใครอยู่ตรงนั้นมาก่อน